RSS

Category Archives: சமயம்

தெய்வம் நீ என்றுணர்!

வேதபுரம்: காலைப் பிடித்தேன் கணபதி!

ரஞ்சித் பரஞ்ஜோதி, பெங்களூர்.

வேதபுரம் பதிவுகளின் வரிசையில் முன்னரே வர வேண்டிய பதிவிது. நாளை விநாயகர் சதுர்த்தி என்பதால் அதற்கு முந்தின நாள் விநாயகர் பற்றிய இப்பதிவை போட்டால் பொருத்தமாக இருக்குமென நினைத்து இன்று இப்பதிவை இடுகிறேன். விநாயகர் சதுர்த்தி நல்வாழ்த்துக்கள்.

புதுச்சேரி போவதற்கு முந்தின நாள்தான் ‘ஸ்ரீ தத்வ நிதி’யின் ‘சிவநிதி’யை படித்து முடித்திருந்தேன். கழுகுமலை ஓவியத் தொகுப்பில் உள்ள விநாயகர் வடிவங்களை சிவநிதியோடு ஒப்பிட்டு பல குறிப்புகளை எழுதி வைத்திருந்தேன். புதுச்சேரி மணக்குள விநாயகர் கோவில் சென்றால் ஏதாவது கூடுதல் ‘விநாயக விபரங்கள்’ கிடைக்கும் என்றெண்ணி மணல்+குளத்து விநாயகர் கோவிலை நோக்கி நடந்தேன்.

ஆனந்த ரங்கர் வைத்திருந்த ‘பாக்கு’ மண்டி, மணக்குள விநாயகர் கோவிலை அடுத்துத்தான் இருந்ததாக பிரபஞ்சன் நாவலில் படித்தது ஞாபகம் வந்தது. இன்று அந்த இடத்தில் ஓரிரு ஆன்மீகப் புத்தகக் கடையும் உணவகங்களும் உள்ளன. ஆனந்த ரங்கர் தன் நாட்குறிப்பில் இக்கோவிலை ‘மணக்குளத்தங்கரை’ விநாயகர் கோவில் எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

ம.கு.வி. கோவிலின் ‘லட்சுமி’ என்ற யானையைப் பற்றி கேள்விப்பட்டதுண்டு. நான் புதுச்சேரி வந்த நேரம் பார்த்து ‘லட்சுமி’ முதுமலை காட்டுக்கு ஓய்வுக்காக சென்றிருந்தாள். தமிழக அரசுக்கு லெட்டர் போட்டு அனுமதி பெற்றாளாம்.

பக்தர்களுக்கு மிகப் பிரியமான யானை இந்த ‘லட்சுமி’ என கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். பொதுவாகவே யானையிடம் ரசிக்கும் படியான ஒரு ‘cuteness’ உன்டு. என்னதான் பிரமாண்டமான உருவமாக இருக்கட்டும், அதன் நடவடிக்கைகளில் ஒரு குழந்தையை பார்ப்பது போல இருக்கும். உருவத்திற்குச் சம்பந்தமில்லாத மிகச் சாதுவான சுபாவம் கூடுதல் ஈர்ப்பைத் தரும். இதே காரணத்தால்தான் விநாயகரையும் எல்லோருக்கும் மிகப் பிடித்து விடுகிறது போல.

கோவிலினுள் நுழைந்ததும் இடது பக்க சுவரில் ஒரு போர்டு இருந்தது. அரவிந்தர் ஆசிரமம் சார்பாக மணக்குள விநாயகர் கோவிலுக்கு இடம் வழங்கப்பட்டதைச் சொல்லியது அந்த போர்டு. ஸ்ரீ அன்னைக்கு மணக்குள விநாயகர் கனவில் தோன்றி இந்த கோவிலை பராமரிக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டுள்ளார்.

மிகச் சிறிய இந்தக் கோவில் சுத்தமாக நவீன உருக் கொண்டிருந்தது. கோவிலின் தோற்றத்தில் பழமையின் அம்சம் இல்லாவிட்டாலும், இங்கு விநாயக வழிபாடென்பது பிரெஞ்சியர்களின் வரவிற்கு முன்பிருந்தே நடந்து வந்துள்ளது. அதாவது 1666க்கு முன்பிருந்தே.

வேதபுரீஸ்வரர் கோவில் மீது பிரெஞ்சுக் கிறித்தவர்களுக்கு இருந்த வெறுப்பு மணக்குள விநாயகர் கோவில் மீதும் இருந்துள்ளது. கவர்னர் மார்த்தேன் காலத்தில்தான் ம.கு.வி கோவிலில் தடையின்றி வழிபாடு நடத்த வழிசெய்யப்பட்டுள்ளது. அதற்கு முன் பூஜைகள் நடத்தவிடாமல் தடுத்துள்ளனர். இதனால் ‘தமிழர்கள்’ ஆங்கிலக் காலனிப் பகுதிக்கு இடம்பெயர்ந்திருக்கிறார்கள். ‘இந்துக்கள்’ எனச் சொல்லாமல் ‘தமிழர்கள்’ எனச் சொல்ல காரணமிருக்கிறது. அக்காலத்தில் ‘இந்துக்கள்’ எனக் கூறும் வழக்கமில்லை. இந்துக்களைக் குறிக்க ‘தமிழர்கள்’ என்ற சொல்லே வழக்கில் இருந்துள்ளது. அதுவும் உயர்சாதி எனச் சொல்லிக்கொள்கின்றவர்களை மட்டுமே அவ்வாறு அழைத்துள்ளனர். கீழ்சாதி எனச் சொல்லப்படுகிறவர்களையும், கிறித்தவர்களாய் மதம் மாறியவர்களையும் ‘தமிழர்கள்’ எனக் குறிப்பிடும் வழக்கமில்லை. ‘வானம் வசப்படும்’ நாவலில் பிரபஞ்சன் இத்தகவலை அடிக்குறிப்பாகக் கொடுத்துள்ளார். ஆனந்தரங்கர் நாட்குறிப்பின் மூலம் தெரியவரும் முக்கியமான சமூகப் படிநிலை குறித்த தகவலிது.

நான் முக்கியமாக தேடிச் சென்ற விநாயக மூர்த்தங்களை வரிசையாக பார்த்தபடி நடந்தேன். 32 வடிவங்கள், உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருக்கும் வடிவங்கள் என சுவர் முழுக்க புடைப்பு பாணியில் விநாயகர் நிரம்பி வழிந்தார்.

ஒவ்வொரு விநாயகரின் பெயரும் அதன் உபயதாரரின் பெயரும் எழுதப்பட்டிருந்தது. நல்ல வேளை, எது விநாயகரின் பெயர் என கண்டறிவதில் சிக்கல் இருக்கவில்லை.

‘உச்சிஷ்ட கணபதியும்’, ‘வர(க) கணபதியும்’ பெண்தெய்வம் மடியில் அமர்ந்த நிலையிலேயே காட்டப்படும். ஆனால் இங்கு தனித்த விநாயகராகவே அமைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒருவேளை இந்த வடிவங்களின் ‘erotic symbolization’ஐ மனதில் கொண்டு இம்மாதிரி அமைத்திருக்கக்கூடும். இன்னொரு காரணமும் இருக்கலாம். இங்குள்ள 32 வடிவங்கள் ‘தயன சுலோகங்கள்’ அடிப்படையிலமைந்தது எனச் சொல்கிறார்கள். ஒருவேளை ‘முத்கல புராண’ விளக்கத்திலிருந்து ‘தயன சுலோகத்தின்’ விளக்கம் மாறுபட்டும் இருக்கலாம். சரியாகத் தெரியவில்லை. தயன சுலோகம் பற்றி படித்தால் தெரியும்.

நம்ம பாரதியும் புதுச்சேரி மணக்குள விநாயர் மீது நாற்பது பாடல்கள் இயற்றியுள்ளார் எனத்தெரிந்து கொண்டேன். ‘விநாயகர் நான்மணிமாலை’ என்ற பெயரில் அவர் பாடிய ‘அந்தாதி’ வகையிலமைந்த கவிதைகளவை.

‘நமக்குத் தொழில் கவிதை நாட்டிற்கு உழைத்தல்’, ‘பேசாப் பொருளைப் பேசநான் துணிந்தேன்’ போன்ற புகழ்பெற்ற வரிகள் இந்த ‘விநாயகர் நான்மணிமாலை’யில்தான் உள்ளது.

‘நமக்குத் தொழில் கவிதை’ என்ற வரி அருமையானதொரு ‘பக்தி’ context-ல் வருகின்றது என்பதை இப்போதுதான் தெரிந்து கொண்டேன். பேச்சுப் போட்டிகளில், சொற்பொழிவு மேடைகளில் பாரதியின் கவிதைகளை துண்டுதுண்டாய் பயன்படுத்தி உண்மை அர்த்தத்தையே தெரிய விடாமல் சாகடித்து விடுகிறார்கள்.

நமக்குத் தொழில் கவிதை நாட்டிற்கு உழைத்தல்
இமைப்பொழுதும் சோராது இருத்தல் – உமைக்கினிய
மைந்தன் கணநாதன் நம்குடியை வாழ்விப்பான்
சிந்தையே இம்மூன்றும் செய்.

‘குடிகாக்கும் வேலையை உமையவள் மகன் விநாயகன் செய்வான். மனமே நீ உன் வேலையான கவிதை, நாட்டிற்கு உழைத்தல், சோராதிருத்தல் ஆகியவற்றை செய்வாயாக’ என்கிறான்.

விநாயகர் உட்பட அத்தனை கடவுளர்களின் பெயரையும் குறிப்பிட்டு அவர்களிடம் தனக்கு ‘வேண்டியன’ என்று ஒரு பட்டியலிடுகிறான் பாரதி.
அதில் ஒரு வேண்டுதலாக,

‘நோவு வேண்டேன் நூறாண்டு வேண்டினேன்!’ என்கிறான்.

அவனது இந்த ஒரு வேண்டுதலையாவது அந்தக் கடவுளர்கள் நிறைவேற்றியிருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்.
‘வேண்டிய தனைத்தும் அருள்வதுன் கடனே’ என கடவுளைப் பார்த்தே கட்டளையிடும் அந்த ஞானத்திமிர் கடவுளர்களைக் கோபமூட்டிவிட்டதோ?

மிகப் பெரும் அனுபவத்தை தரும் கவிதை இந்த ‘விநாயகர் நான்மணிமாலை’. தவற விடாதீர்கள். மணக்குள விநாயகர் கோவிலின் சிறப்பம்சம் என்பது ‘எங்கும் தங்கமயம்’. பொன்தேர், பொன் விமானம், விநாயகரின் பொற்கவசம் என எங்கும் பொன்தான். பாரதி மணக்குள விநாயகர் மீது பாடிய பாடலில் தன் மனதிற்கு ‘பொன்னால் உனக்கொரு கோயில் புனைவேன்’ என்கிறான்.

மணக்குள விநாயகர் கோவிலுக்கு நீங்கள் சென்றால் பாரதியின் நான்மணிமாலையால் வழிபடுங்கள். குறிப்பாக கீழ்கண்ட வரிகளை:

தன்னை ஆளும் சமர்த்து எனக்கு அருள்வாய்
மணக்குள விநாயகா, வான்மறைத் தலைவா,
தன்னைத்தான் ஆளும் தன்மைநான் பெற்றிடில்
எல்லாப் பயன்களும் தாமே எய்தும்.

Advertisements
 

அம்மன்கள் நம் அடையாளச் சின்னங்கள்!

“கழுகுமலை” அசின் சார்

amman

*    டை முடி தலையுடன் நெஞ்சுக்கு அருகில் அக்னிச் சட்டியை ஏந்திக்கொண்டு ஆடி வரும்சாமி!  

*    க்கள் பயபக்தியுடன் குடம்குடமாக நீரை ஊற்றி அந்தச் சாமியிடம்அருள்வாக்குக் கேட்கும் பணிவு!

*    வேசமாய் அருள்வாக்குச் சொல்லி விபூதி பூசும் அந்தச் சாமி!

           யாரோ ஒருவரின் தோளில்அமர்ந்து கொண்டு அச்சத்துடன் பார்த்த அந்தக் குழந்தைப் பருவ நிகழ்வுகள் எல்லாம், இப்போதும் மேள முழக்கத்தின் மத்தியில் பசுமையாய் என் மனதில் படர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

        அன்று பயத்தைத் தவிர வேறு படிப்பினையைத் தராத அந்த நிகழ்வுகள், இன்று படிக்க வேண்டிய பாடங்களாகப் படுகிறது. ஏனெனில், அந்த நிகழ்வுகளுக்குப் பின் தமிழ் மண் சார்ந்த மக்களின் நம்பிக்கை இருக்கிறது. அந்த நம்பிக்கைக்குரிய தெய்வங்களின் கதைகள் இருக்கின்றன. வரலாற்று நிகழ்வுகளும், சமூகத்தைப் புரட்டிய சம்பவங்களும் இருக்கின்றன.

          பக்தி முயற்சியைப்  பகுத்தறிவோடு ஒப்பிட்டு விலகி நிற்கத் தெரிந்தாலும், சமூக வரலாற்றில் அம்மக்கள் தெய்வங்களை நாம் ஒவ்வொருவரும் அறிந்து கொள்வது அவசியம். அந்த வகையில் நம் பகுதியிலுள்ள எத்தனையோ அம்மன்களில் மூன்று அம்மன்களின் வரலாற்றுச் செய்திகளை மட்டும் இங்கு பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகிறது. 

1 . வெட்டுடையார் அம்மன் :

             சிவகங்கையிலிருந்து 12 கி.மீ.தூரத்தில் கொல்லன்குடிக்கு அருகில் உள்ள காளியம்மன் கோவில் இது. முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன், சிவகங்கைச் சீமை மன்னர் முத்து வடுகநாத பெரிய உடையார் ஆண்டு வந்தார். 1772 – ஜூன் 25 ஆம் நாள் அவரை ஆங்கிலேயப் படைத் தளபதி கர்னல் ஜோசப் ஸ்மித் சுட்டுக் கொன்றார். பெரிய உடையாரின் மனைவி வேலு நாச்சியாரையும் பிடிப்பதற்காக ஆங்கிலேயப்படை துரத்தியது. நாச்சியார் தனது பரிவாரங்களுடன் காட்டிற்குள் விரைந்தார். பின்தொடர்ந்து வந்த ஆங்கிலேயப் படை காட்டிற்குள் நுழைந்த போது, ஆடு மேய்த்துக்கொண்டு இருந்த இளம் பெண் ஒருத்தியிடம், வேலு நாச்சியார் போன திசையைக் கேட்டது. 

           “தெரியும், ஆனா சொல்ல முடியாது” என மறுத்துரைத்த அவளின் தலையை வாளால் துண்டாக்கிவிட்டு விரைந்தது ஆங்கிலேயப் படை! “உடையாள்” என்கிற அந்தப்பெண் வெட்டுப்பட்டதும் வெட்டுடையாள் ஆகி “அம்மன்” ஆனாள். இன்று வெட்டுடையார் காளியம்மனாக வணங்கப்படுகிறாள்.

நீதியை நிலைநாட்டும் தெய்வீக அடையாளமாக இருக்கும் வெட்டுடையாள், எப்படியாவது நீதி வழங்குவாள் என்ற நம்பிக்கை  மக்கள் மத்தியில் நிலவுகிறது. மதப் பாகுபாடில்லாமல் மக்கள் வந்து செல்லும் இக்கோவில் 1940 – லிருந்தே அறநிலையத்துறை கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.

2 . போத்தியம்மன் :

              தூத்துக்குடி மாவட்டம் எட்டயபுரம் ஜமீனில் ஒரு சமயம் ராஜா தனது குழுவினருடன் வேட்டைக்குச் சென்றார். போகும் வழியில் போத்தி என்ற பதிமூன்று வயது பெண்ணின் அழகு அவருடைய கவனத்தையும், சபலத்தையும் ஈர்த்தது. இல்லம் திரும்பிய பின்பும் அவரது மனம் தீயாய்ப் பற்ற, அந்தப் பெண்ணை அரண்மனைக்கு வரச்சொல்லி ஆள் அனுப்பினார்.

              ஜமீன் அழைப்பைக் கேட்டதும் கதிகலங்கிப் போனார்கள் பெற்றோர்கள். “தன்  குழந்தை அழகாக இருப்பதனால் இப்பேர்ப்பட்ட தண்டனையா?” குமுறினார். ஜமீன் உத்தரவுக்குக் கட்டுப்பட்டு அனுப்பினால் குழந்தையும், குடும்ப மானமும் பாழ்படும். மீறினால் ஜமீனை எதிர்த்து வாழ முடியாது. மனம் உடைந்து அழுதவர்கள் ஒரு முடிவு எடுத்தனர்.

             எட்டயபுரம் கீழத்தெருவில் அவர்கள் இருந்த வீட்டுக்கு வெளியே ஆழமான குழி தோண்டினர். பாசத்துடன் அணைத்துக் கொஞ்சியழுத பெற்றோர்கள் தன்  ஆசைக் குழந்தையைக் குழியில் தள்ளி மண்ணால் மூடினர். இரவோடு இரவாகக் குடும்பத்துடன் கீழக்கரைக்குப் போய்விட்டனர்.

             கால ஓட்டத்தால் குற்ற உணர்வு தாங்காமல் திரும்பவும் அதே வீட்டிற்கு வந்த அந்தக் குடும்பத்தினர், போத்திக்கு மண்டபம் அமைத்து வணங்கினர். தற்போது கற்சிலை பிரதிஷ்டை செய்து கும்பாபிஷேகம் நடத்தப்பட்டுள்ளது.

             எங்கள் பெண்ணுக்கு நேர்ந்த கதிக்காக அந்தப் பெண்ணையே அம்மனாக வணங்குகிறோம் என்கிறார்கள் அங்குள்ளவர்கள். பெண்கள் இங்கு வந்து நேர்ந்து கொண்டால் பலிக்கும் என்ற நம்பிக்கை நிலவுகிறது.

             இந்த ஊரைச் சார்ந்த மக்கள் தொழில் காரணமாக வெளி மாவட்டங்களுக்கும் சென்றிருப்பதால் தூத்துக்குடி மாவட்டம் மட்டுமின்றி, நெல்லை,ராமநாதபுரம், திருச்சி மாவட்டங்களிலும் போத்தியம்மன் கோவில்களைக் காணமுடிகிறது.

3 . வெயிலாட்சியம்மன் :

            நெல்லை, தூத்துக்குடி மாவட்டங்களில் பல தலைமுறைகளாக வெயிலாட்சி பெயர் கொண்ட பிள்ளைகளை அதிகமாகக் காணலாம். ஊருக்கு வெளியே விவசாய நிலத்திற்கு மத்தியிலுள்ள இந்த வெயிலாட்சியம்மன் பெயர் நமக்குப்  பல செய்திகளைக் கூறுகிறது.

            வெயில்,வறட்சி அதிகரிக்கும் போது கிராமத்து வயல்களும்,குளங்களும் நீரில்லாமல் வறண்டு போகும். விவசாயத்தை நம்பியிருப்பவர்களுக்கு வேலை இல்லாததால், பிழைப்பு தேடி வேறு ஊர்களுக்குச் செல்ல வேண்டிய அவலம். இந்த இன்னலை ஏற்படுத்தும் வெயிலையே அம்மனாக வழிபட்டால் அதன் சூடு தணியும் என்கிற கிராம மக்களின் நம்பிக்கை வடிவம்தான் வெயிலாட்சியம்மன்!

             விவசாயத்தை நம்பி வாழும் கிராமத்து ஏழை மக்கள் வறட்சியைத் தாங்கவும், வெயில் தாக்கத்தால் ஏற்படும் நோய்களில் இருந்து மீளவும், சொந்த ஊரிலேயே நிலைத்து வாழவும், வெயிலை சக்தி மிக்க அம்மனாக வழிபடுகின்றனர். 

               த்தகைய அம்மன் வரலாறுகள் நம் கடந்தகாலச் சுவடுகளை மட்டுமல்ல இயற்கையும், பிறந்த மண்ணும் தனக்குச் சாதகமாக இல்லாதபோது அதைத் தெய்வமாக நேசிக்கும் உயர்ந்த பண்பையும் காட்டுகின்றன. இந்த வரிசையில் இசக்கியம்மன், பகவதியம்மன்,பேச்சியம்மன் என்று இன்னும் எத்தனையோ அம்மன்கள் நம் தமிழகத்தில் வழிபடப்படுகின்றனர். 

ஏக்கங்களும் எதிர்பார்ப்புகளும் :

              ஆதிக்க சக்தியை எதிர்க்கத் துணிந்த பெண்களும், அடக்குமுறைக்கு ஆட்படாமல் உயிரை மாய்த்துக் கொண்ட பெண்களும், ஆதிக்கவாதிகளால் எழுதப்பட்ட வரலாற்றில் இடம்பெறவில்லை. சைவ சமயத்தில் நாயன்மார்களுக்கும், வைணவ சமயத்தில் ஆழ்வார்களுக்கும் உள்ள அங்கீகாரம் இந்த அம்மன்களுக்கு இல்லாமல் போனது நம்மில்  ஏக்கங்களாகவே நிற்கின்றன. அடக்குமுறைக்கு உட்பட்ட ஏழைச் சமுதாய மக்களால் மட்டுமே வணங்கப்படும் அம்மனின் வரலாறு, தமிழக அடித்தட்டு மக்களின் சமூக வரலாறு. இதுதான் பெரும்பான்மைத் தமிழக மக்களின் பின்புலம், கடந்துவந்த பாதை! அம்மன்கள் நாம் நிற்கின்ற உச்சத்திற்கு ஏற்றிவிட்ட படிக்கட்டுகள் என்பதையெல்லாம் நினைவுகூரும்போது மனம் வணக்கம் செலுத்தி மகிழ்ச்சி கொள்கிறது.

               இருப்பினும் கடந்த இருநூறு முந்நூறு ஆண்டுகளுக்குள், தமிழக அடித்தட்டு மக்களின் எழுச்சிக்காக உயர்ச்சிக்காக, உடலாலும் உள்ளத்தாலும் போராடி உயிரிழந்த இத்தகைய எத்தனையோ பெண்கள் வழிபாட்டிற்குரிய அம்மனாக மட்டுமே இருக்கிறார்கள். அவர்களின் அர்ப்பண வாழ்வு சில கல் தொலைவைக்கூட எட்டாமல் வெறிச்சோடி நிற்கிறது. இந்த நிலை இப்படியே தொடர்வது நல்லதல்ல!

              நம் மண்ணின் மாண்பை, மக்களின் மானத்தை, வீரத்தை, தியாகத்தை, இயற்கை நேசிப்பை வெளிப்படுத்துகிற அடையாளச் சின்னங்களான இவர்களைத் தலைமுறைகடந்து உலகிற்கு எடுத்துச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இப்போது நம் அனைவருக்கும் இருக்கிறது என்பதை இவ்வேளையிலாவது உணர்ந்து கொள்வோம்!

* * *

 
1 பின்னூட்டம்

Posted by மேல் 21/04/2012 in சமயம்

 

இதோ! புனித வெள்ளி மனிதன்!

“தேடிச் சோறு நிதந்தின்று – பல
          சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி – மனம்
வாடித் துன்பமிக உழன்று – பிறர்
          வாடப் பல செயல்கள் செய்து – நரை
கூடிக் கிழப்பருவ மெய்தி – கொடுங்
          கூற்றுக் கிரையெனப்பின் மாயும் – பல
வேடிக்கை மனிதரைப் போலே – நான் 
          வீழ்வே னென்று நினைத் தாயோ?” 
கவி : மகாகவி பாரதி