RSS

Monthly Archives: ஒக்ரோபர் 2019

ராஜ்கிர்

“கழுகுமலை” மா.சட்டநாதன், டெல்லி.

ராஜ்கிர்1

(புதிதாகப் படிப்பவர்கள் “முதல் பதிவில்” இருந்து படிக்கவும்.)

பதிவு : 2

ராஜ்கிர் போய்ச் சேர்ந்த போது மாலை  மணி நான்கு.

ஏற்கனவே முன்பதிவு செய்து வைத்திருந்த விடுதி, பேருந்து நிலையம் அருகிலேயே இருந்தது. இப்போது மழை இல்லை. வரவேற்பறையில் இருந்த இளைஞர் இப்போது போனால் நிறைய இடங்களைப் பார்க்க முடியாது. அவசியம் பார்க்க வேண்டுமானால் அருகில் உள்ள மூன்று கோவில்களுக்குப் போகலாம் என்றார்.

நானும் அறைக்கு வந்து ஒரு தேநீர் அருந்திவிட்டு, புறப்பட்டுச் சென்றேன்.

திடீரென ஒரு யோசனை.

ராஜ்கிர் வரும் போதே ஏராளமான “டோங்கா” எனப்படும் குதிரை வண்டிகளைப் பார்த்தேன். அதில் ஒன்றில் போனால் என்ன? சந்தோஷ் யாதவ் கிடைத்தார். என் கையில் விடுதியில் கொடுத்த பார்க்க வேண்டிய இடங்களின் பட்டியல் இருந்தது. அதில் உள்ள Rope car மூலம் செல்லக்கூடிய விஸ்வசாந்தி ஸ்தூபா மற்றும் ஜராசந்தனின் அகோரா, பிம்பிசாரனின் சிறை போன்ற இடங்கள் தொலைவில் உள்ளவை என்பதால் இப்போது போக முடியாது என்றார்.

ராஜகிருஹம் – புத்தம், சமண மதங்களுக்கு முக்கியமான இடம் ஆகும். இந்து, சீக்கிய வழிபாட்டு இடங்களும் உண்டு. புத்தர், சித்தார்த்தராகத் தனது ஞானம் தேடும் முயற்சியில் அலைந்து கொண்டிருந்த போது, பிம்பிசாரர் ஆட்சி செய்த மகத சாம்ராஜ்யத்தைக் கடந்தார். அப்போது, புத்தரால் கவரப்பட்ட பிம்பிசாரர், அவரை துறவரத்தைத் தவிர்த்துவிட்டுத் தன்னுடன் இருக்கச் சொன்னார். அதை மறுத்த புத்தரிடம், அவ்வாறெனில் அவருக்கு ஞானம் கிடைத்த பின் தனக்கு உபதேசம் செய்ய வேண்டும் என வேண்டுகோள் விடுத்தார். புத்தர் ஞானம் பெற்றபின் அப்போதைய மகத சாம்ராஜ்யத்தின் தலைநகரான இந்த ராஜ்கிருக்கு வந்தார். பிம்பிசாரர் அவருக்கு மூங்கில் தோப்பு ஒன்றைப் பரிசாக வழங்க ஆசைப்பட்டார். மிகுந்த யோசனைக்குப் பின்னர், புத்தர் அதை ஏற்றுக் கொண்டார். அந்த வகையில் சங்கத்திற்காகச் சேர்த்த முதல் சொத்து, ராஜகிரிலில் கிடைத்த வேணுவனம்தான்.

அங்குதான், குதிரை வண்டியில் நானும் போனேன். நிசிரேன் புத்த பிரிவைச் சேர்ந்த கோவில் இருந்தது. புத்த மதத்தின் முதல் மாநாடு, மகா காஸ்யபரால் ராஜ்கிரின் சப்தாபர்ணி குகை ஒன்றில் கூட்டப்பட்டது. யுவான்சுவாங் தனது பயணக் கட்டுரைகளில் ராஜ கிருஹம் புதிய நகரம், பழைய நகரம் எனப் பிரிவுபட்டுள்ளதாகக் கூறுகிறார். பழைய நகரம் மலைகளால் சூழப்பட்டுள்ள பள்ளத்தாக்கில் கோட்டைகளுடன் உள்ளது. Cyclopean wall எனப்படும் புராதன கற்சுவர் பழைய நகரைச் சார்ந்தது.

நான் புத்தர்  கோவிலை விட்டு வெளியே வந்தவுடன் பிடித்த மழை விடவேயில்லை .

பொதுவாகச் சொன்னால் ராஜ்கிர் மிகவும் முக்கியமான இடம், குறைந்தது ஒரு நாளாவது வேண்டும். ஆனால், எனது நோக்கம், நாலந்தவைப் பார்ப்பதுதான். இங்கும் நல்ல மழைவேறு பெய்தது, இரவும் ஆகிவிட்டது. ஆனாலும் முக்கிய இடங்கள் சிலவற்றைப் பார்த்தேன். குறிப்பாக வேணு வனத்தைவிட்டு வெளியே வந்தவுடன், குதிரைவண்டி ஒரு தனியார் சமண அருங்காட்சியகம் சென்றது. உள்ளே சென்ற பின்னர்தான் தெரிந்தது, அங்கே புராதனப் பொருட்கள் ஏதுமில்லை என்று. சமண மதத்தைச் சேர்ந்த கதைகளைப் பொம்மைகளாக வைத்திருந்தனர். எனக்கு முதலில் சப்பென்று ஆகிவிட்டது. இதற்காகவா இந்த மழைக்குள் நுழைவுச் சீட்டு வாங்கி வந்தோம் என நினைத்தேன். ஆனால், பார்க்கப் பார்க்க பிரமிப்பாக இருந்தது. சமணர்கள் காசை அள்ளி வீசி இருப்பர் போலும், பிரமாண்ட அரண்மனைகளும் ஆட்களும், காடுகளும் காட்சிகளும் அசத்தி விட்டன.

ராஜ்கிர்2

நிச்சயம் குழந்தைகள் விரும்புவர், பெரியோர்களுக்கும் கண்களுக்கு விருந்து உண்டு. கொஞ்சம் Jainism பற்றிப் படித்து வந்தோம் என்றால் நன்கு புரிந்து ரசிக்கலாம். ஏனென்றால் ராஜ்கிர் சமணர்களும் போற்றும் இடம். இருபத்து நான்காவது தீர்த்தங்கரரான மஹாவீரர் ராஜ்கிர்ரிலும், நாளந்தாவிலும் பதினான்கு மழைக் காலங்களைக் கழித்துள்ளார். இருபதாவது தீர்த்தங்கரரான முனீசுவரதர் பிறந்தது ராஜ்கிரிலில்தான்.

மழையோடு நனைந்து கொண்டே சென்று நவ்லகா மந்திர் (Naulaka Mandir) எனப்படும் அவரது கோவிலுக்கும் சென்றேன். அங்குள்ள வெந்நீர் ஊற்றில் குளிக்க விரும்புகிறீர்களா எனக் கேட்டார் சந்தோஷ். ஏற்கனவே தானேவில் தங்கி இருந்த போது கணேஷ புரியிலும், வஜ்ரேஸ்வரியிலும் வெந்நீர் ஊற்றில் மாதம் ஒரு முறை குளித்தவன் என்பதால் வேண்டாம், வேறு இடங்களைப் பாப்போம் என்றேன். இருட்டி விட்டதால் ஒரு காளி கோவிலையும், பர்மாவைச் சேர்ந்த புத்தர் கோவில் ஒன்றையும் மட்டும் பார்த்து விட்டு விடுதி வந்து சேர்ந்தேன்.

உண்மையில் மழை, பயம் கொடுத்து விட்டது. இப்படி ஒரு தொடர் மழையை எதிர்பார்க்க வில்லை. ரயில் ஓடுமா என்றெல்லாம் யோசிக்க வைத்து விட்டது. அடுத்தநாள் நாளந்தா போக வேண்டும்.

( தொடரும் )

 

நிரஞ்சனா நதி தீரத்தில் – கயா

“கழுகுமலை” மா.சட்டநாதன், டெல்லி.

gaya1டெல்லியிலிருந்து கிளம்பிய மகாபோதி விரைவுவண்டி, என்ஜின் கோளாறு காரணமாக அலகாபாத் நிலையத்திலேயே இரண்டரை மணி நேரம் நின்றது. நல்லதுதான் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். ஏனென்றால், வண்டி சரியான நேரத்திற்குச் சென்றால் அதிகாலை மூன்றரை மணிக்குக் கயா(Gaya) சென்றடையும். முக்கியமான நாள், பெரிய ஊர் என்றாலும் அந்த நேரத்தில் போய் நிற்பது ஒரு சள்ளை பிடித்த வேலை. ஆட்டோ ரேட் தாறுமாறாக இருக்கும். தங்கப் போற இடத்தில் ஆட்கள் கதவைத் திறக்க வேண்டும். முந்தைய பல ஊர்களின் பல அனுபவங்கள் கொடுத்த பாடம்!

காலை ஆறு முப்பதிற்கு கயா நிலையத்தை அடைந்தேன். இப்போது இந்தியாவின் முக்கியச் செய்தியாகிவிட்ட பிஹார் வெள்ளமும் மழையும், நான் வருவதற்கு நான்கு நாட்களுக்கு முன்பாகத்தான் ஆரம்பமாம். கயாவில் இறங்கும் போதே மழை!

மஹாளய அமாவாசை அன்று அப்பா, அம்மாவிற்குப் பித்ரு சிராத்தம் செய்வதற்காக வந்திருக்கிறேன். டெல்லியில் இருந்து முன்னரே நகரத்தார் சத்திரத்தில் பேசி விட்டேன். தனியாக வருபவர்களுக்கு அறை தருவது இல்லையே என்ற நிர்வாகியிடம், தங்கும் உத்தேசம் இல்லை, பிண்டதானம் கொடுத்தபின் கிளம்பி விடுவேன் என்றதும் சம்மதித்தார்.

ரயில் நிலையத்திலேயே ஏராளமான தமிழ் மக்கள், பெரும்பாலானோர் சத்திரத்திற்குத்தான் செல்கிறார்கள். ஓர் ஆட்டோவை அமர்த்தி, நாட்கோட்சத்திரம் என்றதும் புரிந்து கொண்டார். தர்ப்பணம் தரும் இடத்திற்கு அருகிலேயே உள்ளது. இடம் தெரியாத ஆட்டோ ஓட்டுனரிடம் சாந்த்சவுரா என்றும் சொல்லலாம், அந்த நாற்சந்தியில் இருந்து நடந்து செல்லும் தூரம்தான்.

gaya7ஆதிநாட்களில் இருந்தே பிண்டதானம் தரும் இடமாக கயா உள்ளது. கயாவில் மிகவும் விரிவான பிண்ட தானம் என்பது, மூன்று இடங்களிலாக ஒன்றன்பின் ஒன்றாகச் செய்யப்படும். முதலில் புத்தரின் காலத்தில் நிரஞ்சனா என அழைக்கப்பட்டு, இப்போது பால்குனி எனப்படும் நதியின் கரை, இரண்டாவதாக நதிக்கரையிலே உள்ள விஷ்ணுபாத கோவில், மூன்றாவதாக அங்கிருந்து சிறிது தொலைவில் உள்ள அக்ஷயவடம் என்றழைக்கப்படும் ஆலமரம் ஒன்றின் அடியில்.

இதற்கு ஒரு புராணக் கதை உண்டு. தசரதனுக்கு பிண்டதானம் செய்ய வேண்டி ராமன், சீதையுடன் கயா வந்தார். அந்த காலத்தில் இறந்தவர்கள் பிண்டதானம் வாங்க நேரில் வருவார்கள் என ஐதீகம். ராமன் குளிக்கச் சென்றபின் இறந்த தசரதன் வந்து விட்டார். மாவும் எள்ளும் கலந்த பிண்டம் தயாராக இல்லாததால் சீதையிடம், பால்குனிக்கரையின் மண்ணில் பிண்டம் தரும்படி கேட்டார். சீதையும் கொடுத்து விட்டாள்.

இதற்கு சாட்சிகளாக, பால்குனி நதி, அக்ஷயவட ஆலமரம், துளசிச் செடி, பசுமாடு மற்றும் கயாவைச் சேர்ந்த ஒரு பிராமணன் ஆகிய ஐவர். குளித்துவிட்டு வந்த ராமன், பிண்டம் தரும் போது அதை வாங்க தசரதன் வரவில்லை. சீதை நடந்ததைக் கூற, ராமனால் தன் தந்தை மண் பிண்டம் வாங்கிச் சென்றார் என்பதை நம்ப முடியவில்லை. சீதை சாட்சிகளை அழைக்கிறாள், அக்ஷயவடம் தவிர மீதம் நால்வரும், ராமனுக்காக மாறி விடுகிறார்கள்.

கோபமடைந்த சீதை சாபமிடுகின்றாள். அதன்படி பால்குனி மணல் நதியாக வற்றும், பசுவின் பின் பக்கமே வழிபாட்டுக்குரியது, கயாவில் துளசி வளராது, கயா பிராமணர்களுக்கு எவ்வளவு கொடுத்தாலும் நிறையாது. அக்ஷ்யவடம் உண்மை சொன்னதால், அதன் அடியிலும் பிண்ட தானம் செய்யக்கூடிய தகுதியை அடையும்.

என்னுடன் ரயிலில் வந்தவர்களும் பிண்டதானம் செய்யத்தான் வருகிறார்கள். என்னுடய பக்கத்து இருக்கைக்காரர், அதிக பட்சம் ஏழாயிரம் ரூபாய்க்குள் முடிந்துவிடும் என மற்றவர்களுக்கு சொல்லிக் கொண்டு வந்தார். அந்தக் காலம் போல, இப்போதும் இறந்தவர்கள் மண்ணில் வந்து பிண்டம் வாங்குவார்கள் என்றால், “ஏழாயிரம் ரூவாயா? எந்திரிச்சி வீட்டுக்குப் போல” என்றிருப்பார் அப்பா.gaya2நான் மேலே சொன்ன மூன்று இடங்களிலும் செய்தால்தான் இவ்வளவு செலவு. நகரத்தார் சத்திரமே பிண்டம் தர பிராமணர்களை ஏற்பாடு செய்துதரும். அவர்கள் சத்திரத்திலேயே 250 ரூபாய் கட்டிவிட வேண்டும். அவர்கள் சொல்லும் இடத்திற்குப் போய்விட வேண்டும். அங்கு போய் பிராமணருக்குத் தர வேண்டிய தட்சணை உங்கள் விருப்பம்.

பிண்ட தானத்திற்குத் தந்தது போக, மதிய உணவிற்கும் மகமைக்கும் சேர்த்து 110 ரூபாய் கட்டிவிட்டு, அவர் அருகிலேயே பையை வைத்துவிட்டு , குளித்து தயாராகிக் கிளம்பினேன். பித்ருபக்ஷஅமாவாசை இந்தியா முழுக்க அனுசரிக்கப்படும் முக்கிய நாள். நம்ம ஊரில் புரட்டாசி அமாவாசை என அனைவரும் அறிவர். கூட்டம் அம்மியது. லக்ஷக்கணக்கில் மக்கள் வந்த வண்ணம் இருந்தார்கள். அரசாங்கம் சிறப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்திருந்தது. போகின்ற வழியிலே விஷ்ணுபாத மந்திர், விஷ்ணுவின் பாதம் பதிந்த பாறை ஒன்றுதான் மூலவர். வடஇந்திய வழக்கப்படி அனைவரும் தொட்டு வணங்கலாம்.gaya4நான் உள்ளே போக முடியாத அளவு கூட்டம் இருக்குமென நினைத்தேன். அப்படி எல்லாம் இல்லை, இரண்டு நிமிடங்களில் தரிசனம் முடித்துவிட்டு வெளியே வந்து விட்டேன். மிகவும் சிறிய கோவில், கோவிலைச் சுற்றி பிண்டம் தருபவர்கள் அமர்ந்திருந்தனர். வெளியே வந்து சத்திரத்தில் சொன்ன இடத்தை நோக்கி நகர ஆரம்பித்தேன். மழை தூறிக் கொண்டே இருந்தது, திடீரென வேகம் பெற்றது. மணல்நதி என்றே அழைக்கப்படும் பால்குனி நதியின், குறிப்பிட்ட தூரத்திற்குமேல் போக வேண்டாம் என காவல் துறையின் அறிவிப்புகள் கேட்ட வண்ணம் இருந்தன.

கடைசியாக இருந்த சிறிய கல் மண்டபம் ஒன்றில் தமிழர்கள் தென்பட்டனர். செட்டியார் சத்திரமா என உடைந்த தமிழில் கேட்ட பண்டாவிடம் ஆமென்றதும், நாராயணன் பண்டிதரிடம் அனுப்பி வைத்தார். சத்திரத்தில் எனக்கு கொடுத்த துண்டு சீட்டில் எழுதப்பட்ட இரண்டு பெயர்களில் நாராயணனும் ஒன்று.

நாராயணன் புரியும் வகையில் தமிழ் பேசினார். இதற்கு முன்பு பிண்டதானம் காசியில் கொடுத்திருக்கிறேன். இங்கு வித்தியாசம் உண்டு. முதலில் கயாவில் பச்சரிசிமாவு – பிண்டம் இல்லை, ஒரு மாதிரி தானியங்களின் மாவை உமியுடன் தையல் இலையில் தருகின்றனர். தையல் இலையிலேயே எள், வாழைப் பழம், சிறிது அரிசி, கொஞ்சம் மஞ்சள் பொடியும் வைப்பர். மஞ்சள் இறந்த சுமங்கலிகளின் பிண்டம் மேல் தூவுவதற்கு. பொதுவாக 21 பிண்ட உருண்டைகள் பிடிப்பதுதான் வழக்கம். கயாவில் 32 பிண்டங்கள் பிடிக்கச் சொன்னார் பண்டிதர்.gaya5தர்ப்பைப் புல்லில் செய்த மோதிரத்தை அணிந்து, விநாயகரில் தொடங்கி, ஏழு நதிகள், ஏழுபுண்ய க்ஷேத்ரங்களையும் வணங்கிய பின் சங்கல்பம். பின்னர் இறந்தவர்களில் – அப்பாவில் தொடங்கி, அம்மா, மாமனார், அவர்களின் ஏழு தலைமுறைகளின் பெயர்களையும் சொல்லி பண்டிதர் சொன்ன மந்திரங்களைப் பின்னாலேயே சொல்ல வேண்டும். உறவுகளில் உயிரோடு இருப்பவர்களைத் தவிர்த்து விட வேண்டும். இறந்தவர்களின் பெயர் தெரியாவிட்டால், ஆணாக இருந்தால் ‘பிரம்மாவிஷ்ணு’ என்றும், பெண்ணாக இருந்தால் ‘லட்சுமிகௌரி’ என்றும் சொல்லச் சொன்னார்.

இந்து பாரம்பரியங்களில் தாத்தா பெயரைப் பேரனுக்கு வைத்த காரணங்களில் ஒன்று – திதி தரும் போது மறந்துவிடக் கூடாது. மூன்று தலைமுறைகளில் பெயர் திரும்ப வந்துவிடும். உறுதியாகத் தெரியாது, ஊரில் பெரியவர்கள் சொல்லிக் கேட்டுள்ளேன்.அப்பா, அம்மா, மாமனார்வழி ஏழு தலைமுறைக்குதான் 21 பிண்டங்கள். ஆனால் கயாவில் இறந்துபோன நண்பர்கள், தூரத்து சொந்தங்கள், ஆசிரியர் , குரு என அனைவருக்கும் பிண்டம் வைக்கச் சொல்வதால்தான் 32 என்ற கணக்கு. இதில் கடைசி 32 வதுபிண்டம், தர்மபிண்டம் எனப்படும். வீட்டில் இறந்து போன பசுமாடு, நாய் , பூனை போன்றவற்றுக்கு 32 ஆவது பிண்டத்தை பிண்டதானம் செய்வதுடன் சிரார்த்தம் நிறைவடையும். பின்னர் பிண்டங்களை பால்குனியில், தர்ப்பை மோதிரத்தோடு விட்டுவிட வேண்டும். எந்த ஊரில் பிண்டங்களைக் கரைத்தாலும், “இதம்பிண்டம் கயார் – பித்தோ அஸ்து” (கயா நதியில் இந்த பிண்டங்களைக் கரைக்கிறேன்) என்று சொல்லி விடுவோர் உளர்.

gaya6பிண்டதானம், தட்சணைக்குப் பின்னர் சத்திரத்திற்கு வந்தேன். கடும் போக்குவரத்து நெரிசல். மதிய உணவிற்கு இன்னும் நேரம் உள்ளது. அதுவரை சத்திரத்தில் உள்ளவர்களை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். மதிய உணவிற்குப் பின், கயாவின் மூன்று பேருந்து நிறுத்தங்களில் ஒன்றான மான்பூரில் இருந்து, பண்டைய மகதசாம் ராஜ்யத்தின் தலைநகரமான ராஜகிருகம் எனப்பட்ட, இப்போதைய ராஜ்கிர் செல்லும் பேருந்தில் ஏறி அமர்ந்தேன்.

பதிவு 2 : ராஜ்கிர்