RSS

மி.மு., மி.பி : உணவு

29 நவ்

புலவர் அ.மரியதாஸ், செட்டிகுறிச்சி.

உணவு

(புதிதாகப் படிப்பவர்கள் “முதல் பதிவில்” இருந்து படிக்கவும்.)

முந்தைய பதிவு : நோயும் மருந்தும் – 5 ( பேய்கள்)

பதிவு :14

லகிலுள்ள உயிரினங்கள் அனைத்தும் உணவை உண்டே உயிர் வாழ்கின்றன. அவ்வுணவைத் தம் தேவைக்குத் தாமே தயாரித்தும், பிற உயிர்கள் வாழ உணவாகவும் ஆகுப மரம், செடி, கொடி போன்ற தாவரங்கள். இடம் விட்டு இடம் நகரும் உயிரினங்கள் இத்தாவரங்களை நேரிடையாக உண்டோ, அல்லது இத்தாவரங்களை உணவாகக் கொண்டு வாழும் உயிரினங்களை உண்டோ உயிர் வாழ்கின்றன.

இந்த உணவு முறையானது ஒவ்வோர் உயிரினத்திற்கும் மாறுபட்டு இருப்பதால்தான் எல்லா உயிரினங்களும் உணவு பெற்று வாழ்கின்றன. இவ்வாறு வாழும் உயிரினங்களில் மனிதனும் ஒருவன் ஆவான். மனிதனின் உடல், உணவு இவற்றிற்கும் உலகப் பொருள் நிலைக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது. எவ்வாறெனில், உலகப் பொருள்கள் எல்லாம் திட, திரவ, காற்று என்ற மூன்று நிலைகளிலே உள்ளன. இம்மூன்றும் சேர்ந்தால்தான் உயிர்கள் தோன்றி வாழ முடியும். அதன்படி நமது சூரிய குடும்பத்தில் இம்மூன்றுமுள்ள பூமியில் மட்டுமே உயிர்கள் இருக்கிறன. இவை போல மனிதனும் இம்மூன்றின் சேர்க்கையாலான பொருளாகவே இருக்கிறான்.

இம்மூன்று பொருள்களும் எந்த அளவில் (விகிதத்தில்) பூமியில் உள்ளதோ ஏறக்குறைய அதே அளவில் தான் (விகிதத்தில் தான்) மனிதனின் உடலும் உணவும் அமைந்துள்ளன. எவ்வாறெனில் காற்று பூமியைச் சூழ்ந்து பலகிலோ மீட்டர் அளவில் மிக அதிகம் உள்ளது. மனிதனும் ஒரு நாளில் காற்றையே அதிகம் எடுத்துக் கொள்கிறான். அதாவது, சராசரி மனிதன் ஒரு நாளில் சுமார் 21,6௦௦ தடவை காற்றை உள்ளே இழுத்து வெளியே விடுகிறான் என்று கூறப்படுகிறது.

காற்றுக்கு அடுத்தாற்போல் பூமியின் மேற்பரப்பில் சுமார் 3/4  பங்கு 70.8% நீர் இருக்கிறது. இதுபோல் மனிதனின் உடலிலும் நீர், இரத்தம் தசையில் கலந்துள்ள நீர் என்று அவனது மொத்த எடையில் சுமார் 3/4  பங்கு நீர் தான் உள்ளது. அவனது உணவிலும் நீர் என்று பார்த்தால் குடிநீராகக் குடிப்பது மற்றும் குடிபானங்கள், காய் கனிகளில் கலந்துள்ள நீர், உணவில் கலந்துள்ள நீர் என்று பலவழிகளில் நீர் அதிகமாக (சுமார் 3/4  பங்கு) எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. காற்று, நீர் இவற்றிற்கு அடுத்தாற்போல் பூமியின் மேற்பரப்பில் நிலம் சுமார் 1/4  பங்கு 29.2%  உள்ளது. மனிதனின் உடலிலும் நன்கு உலர்ந்த (காய்ந்த) தசை எலும்பு என்று பார்த்தால் அதுவும் அவனது எடையில் சுமார் 1/4  பங்கு தான் இருக்கிறது. இது போன்று மனிதர் உண்ணும் திட உணவில் நீர்த்தன்மையை முற்றிலும் நீக்கிவிட்டுப் பார்த்தால் அதுவும் சுமார் 1/4  பங்கு தான் இருக்கும். இவ்வாறு, உலக முப்பொருள் நிலையும், மனிதரின் உடல், உணவு இவற்றின் முப்பொருள் நிலையும் ஏறக்குறைய ஒன்று போல் அமைந்திருப்பது இயற்கையின் விந்தையாகும்.

உயிர் வாழ அவசியமாகத் தேவைப்படுவதையெல்லாம் உணவு என்று சொல்லலாம். அதன்படி உயிர் வாழத் தேவைப்படும் காற்று, நீர், திட உணவு என்ற மூன்றுமே உணவாகும். இதில் காற்றை நாம் எம் முயற்சியும் சிந்தனையுமின்றி நம்மையறியாமலேயே பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை இரவு பகலென எந்நேரமும் தொடர்ந்து எடுத்துக் கொள்வதால் காற்றை ஓர் உணவு என எண்ணுவதில்லை. ஆனால் இக்காற்று இல்லாமல் நம்மால் ஒரு நிமிடம் கூட உயிர் வாழ முடியாது. ஆகவேதான், விரதம் இருப்பவர்கள் கூட சாப்பிடாமல் இருக்கும் விரதம், நீர் அருந்தாமல் இருக்கும் விரதம் என்று இருக்கிறார்களேயொழிய காற்றை சுவாசிக்காமல் இருக்கும் விரதம் என்று யாருமே இருப்பதில்லை. அதனாலன்றோ “காயமே இது பொய்யடா வெறும் காற்றடைத்த பையடா” என்று கூறியுள்ளனர். மேலும் காற்றுக்கு என்று மட்டும் நம் உடம்பில் மூக்கு என்ற உறுப்பு அமைந்திருப்பது இதன் சிறப்பாகும்.

காற்று

காற்றுக்கு அடுத்தாற்போல் பூமியில் தாவரங்கள் உட்பட சகல உயிரினங்களுக்கும் அவசியமானவற்றுள் ஒன்றாக இருப்பது நீர். ஆகவே இதுவும் உணவு ஆகும். அதனால்தான் திருவள்ளுவரும் “நீரின்றி அமையாது உலகு” என்று கூறியுள்ளார். இதில் உலகு என்பது உலகிலுள்ள உயிரினங்களையே குறிக்கும். மனிதர்கள் காற்றை எம்முயற்சியுமின்றி எளிதில் பெறுவது போன்று நீரைப் பெறுவதில்லை. இதை சிறு முயற்சியாலேயே பெறுகின்றனர்.

காற்றுணவு, நீருணவு இவற்றையடுத்து திட உணவு என்பது முக்கியமானதாகும். இதை மனிதன் முயற்சியாலும் உழைப்பாலுமே பெறுகின்றான். மேலும், இதை உண்ணத்தக்க நிலைக்கு மாற்ற “சமைத்தல்” என்பதையும் செய்ய வேண்டியதுள்ளது. இத்திட உணவு வகைகளில் இயற்கையாகக் கிடைக்கும் நிலையில் அப்படியே உண்ணக் கூடிய காய்கனிகள், கிழங்குகள் போன்றவற்றிலும்; சமைத்து உண்ணும் உணவுகளிலும் பல சுவைகள் இருப்பதால் இதை மக்கள் மகிழ்ந்து உண்கின்றனர். சிறப்பு விருந்துகளிலும் சுவைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றனர்.

மனிதர்களுக்கு இத்திட உணவு ஒன்றே உடலுக்குத் தேவையான அனைத்து ஊட்டச்சத்துக்களையும் தந்து உடலை வளர்த்து வேலை செய்ய சக்தியையும் தருகிறது. ஆகவே, மனிதர்கள் இத்திட உணவு ஒன்றையே உணவு என்று அழைக்கின்றனர். அதனால், நாமும் இங்கே “திட உணவு” என்பதை இனி “உணவு” என்று சொல்லிலேயே தொடருவோம். இந்த உணவுகளிலெல்லாம் பெரும்பாலும் நீர் கலந்துள்ளதால் நம் உடம்பில் நீர் அருந்துவதற்கும், உணவு உண்பதற்கும் ‘வாய்’ என்ற ஓர் உறுப்பு இரண்டிற்கும் பொதுவாய் அமைந்துள்ளது இயற்கையமைப்பின் நுட்பத்தை உணர்த்துவதாகும்.

உணவு என்பது உயிர்த்தன்மையுடைய பொருளாக இருக்க வேண்டும். அதாவது, ஓர் உயிருள்ள பொருள் ஒன்றுதான் மற்றோர் உயிர்க்கு உணவாக முடியும் என்பது இயற்கை விதி. அதன்படி உணவு என்பது ஓர் உயிருள்ள பொருளாகவோ, அதன் உறுப்பாகவோ, அல்லது அது உயிர் நீங்கி உலர்ந்த (காய்ந்த) நிலையிலுள்ள பொருளாகவோ இருக்க வேண்டும். இப்படியுள்ள பொருளையே மனிதகுலம் என்றும் உணவாக உட்கொண்டு உயிர் வாழ்ந்து வருகிறது.

கால ஓட்டத்தில் எல்லாவற்றிலும் மாற்றங்களைக் கண்டு வரும் மனிதகுலம் உணவிலும் மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது. அம்மாற்றத்தின் படி தற்போது நம் தமிழ் நாட்டு மக்கள் தங்களின் முக்கிய உணவாக இட்லி, தோசை தொடங்கி பலவகை சாதங்கள் கொண்ட சித்ரானங்கள், பாஸ்ட்ஃபுட் வகையறாக்கள், மேல் நாட்டு உணவு பதார்த்தங்கள் என்று பற்பல உணவுகளை உண்டு வருகின்றனர். அதனால், உணவு என்றால் இன்றுள்ள இவைதாம் உணவு என்று இன்றுள்ள இளம் தலைமுறையினர் நினைக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

ஆனால் ஒருவர் வாழும் நிலப்பகுதியில் விளையும் தாவரங்களே அவர்களுக்கு உணவாக அமைவது அவரது உடலுக்கு ஏற்றதாகவும், நோயின்றி நலம் பயப்பதாகவும் அமையும். அதன்படி நம் முன்னோர்கள் நம் பகுதியில் விளையக்கூடியவைகளுள் உண்ணத்தக்க தானியங்கள் எனக் கண்டவைகள் ஒன்பதாகும். இவற்றை நவதானியம் என்பார்கள். இந்த ஒன்பது தானியங்களை எளிதில் நினைவிற் கொள்ள நான் எழுதிய பாடல் ஒன்று உண்டு. அதானது,

                      “கம்பு நெல்லு காடைக்கண்ணி

                       வரகு திணை குதிரைவல்லி

                       சோளம் ராகி சாமி என்று

                       சோறு பொங்கிச் சாப்பிட்டு

                       சுகம் பட நாம் வாழ்ந்திட

                      சொன்ன தானியம் ஒன்பது”

என்பதாகும். இதனிற் கூறப்படும் ஒன்பது தானியங்களில் கம்பு என்பதை கம்மம்புல் என்றும், ராகி என்பதை கேப்பை அல்லது கேழ்வரகு என்றும், சாமி என்பதை சாமை என்றும் சொல்வார்கள்.

உணவு

உணவு என்னும் போது அதைத் “தயாரித்தல்” என்பது அதோடு தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. இன்று உணவு தயாரித்தலுக்குத் தேவைப்படும் அரிசி, பருப்பு வகைகள், மாவுவகைகள், மசால் பொடி வகைகள் என்று எல்லாமே ரெடிமேடாக கடைகளில் கிடைக்கின்றன. பணம் இருந்தால் போதும்! எதையும் உடனடியாக வாங்கி சமைத்துக் கொள்ளலாம். மேலும், இன்று உணவு சமைக்க மிக்ஸி, கிரைண்டர், கேஸ்அடுப்பு, மின் அடுப்பு, மைக்ரோவேவ் ஓவன், பிரஷர்குக்கர் என்று எத்தனையோ நவீன கருவிகள் வந்து உணவு சமைத்தல் என்பதை மிகமிக எளிதாக்கி விட்டன. இவை போன்ற வசதிகள் எதுவும் வராத காலத்தில் வாழ்ந்த மக்கள், தங்கள் உணவிற்குத் தேவைப்படும் பொருள்களை, சமைக்கத் தகுந்த நிலைக்கு மாற்ற அதாவது உமி நீக்குதல், நொறுக்குதல், மாவாக்குதல் போன்றவற்றிற்கும்; பயறு வகைகளை இரண்டாக உடைத்து பருப்பு எடுப்பதற்கும் பல பொருட்களை (கருவிகளைப்) பயன்படுத்தினர். அவற்றுள் முக்கியமானவை. 1. அம்மி, 2. ஆட்டுரல், 3. குத்துரல், 4. உலக்கை, 5. உரைப்பெட்டி, 6. குந்தாணி, 7. சுளவு, 8. திருகல் (திருவை), 9. துடுப்பு, 10. கவைக்கம்பு, 11.புளித்ததண்ணீர், 12. பாத்திரங்கள் ஆகும்.

இவை பற்றிய குறிப்புகள் பழந்தமிழ் நூல்களான தொகை நூல்களில் காணப்படுவதால், இப்பொருட்களை உணவு தயாரித்தலில் நம்நாட்டு மக்கள் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர் என்பதை அறிய முடிகிறது.

அடுத்த பதிவு 15 : உணவு : கருவிகள்

Advertisements
 

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: