RSS

கலை செய்யும் கலகம்

05 செப்

அசின் சார், கழுகுமலை.

கலை செய்யும் கலகம்

ள்ளிக்கூட நாட்களில் எனக்குச் சொல்லிக் கொடுத்த வாத்தியார் ஒருவர் சொன்ன நிகழ்வொன்றை இப்போதும் நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.

“உலக வரைபடத்தில் குட்டி நாடாக இருக்கும் ஜப்பான், உழைப்பில் முன்னோடியாக இருக்கிறது. ஏனென்றால், அங்குள்ள மக்கள் ஏதாவது போராட்டம் செய்தால் கூட, தங்களின் உழைப்பை முடக்கிப் போராடுவதில்லை. மாறாக, தங்கள் கோரிக்கைகளை, கண்டனத்தைத் தெரிவிக்கக் கருப்பு நிற பேட்ஜ் ஒன்றினைத் தம் சட்டையில் அணிந்து கொண்டு, தங்களுக்குரிய அன்றாட வேலைகளைத் தொய்வின்றி செய்வார்கள். இதனால் அவர்களின் உழைப்பும், தொழிற்சாலையின் உற்பத்தியும் வீணாவதில்லை.

இன்னோர் விதமாகவும் அவர்கள் தங்கள் போராட்டத்தைக் கையில் எடுப்பார்கள். உதாரணத்திற்கு, ஒரு ஷூ தயாரிக்கும் தொழிற்சாலையில் வேலை பார்க்கும் தொழிலாளிகள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அவர்கள் தங்கள் கோரிக்கையை முன்னிறுத்திப் போராடும் போது, ஏதாவது ஒரு காலுக்குரிய ஷூவை மட்டும் தயாரித்து உற்பத்தியைப் பெருக்கி, விற்பனையை முடக்கி விடுவார்கள். இப்படியாக உழைப்பு, உற்பத்தி இரண்டும் தடைபடாமல், காலத்தை வீணடிக்காமல், தங்களுக்குரிய போராட்டக் குணத்தை வெளிப்படுத்தும் மக்கள் – ஜப்பானிய மக்கள்! இதனாலேயே ஜப்பான் உழைப்பில் உயர்ந்ததாக இருக்கிறது” என்று கூறினார்.

கலை செய்யும் கலகம்

அந்த நாட்களில், அவ்வப்போது நம் நாட்டிற்குள் எழுந்த பற்பல மோதல்களால், எதற்கெடுத்தாலும் கோஷம், கடையடைப்பு, கல்வீச்சு, கையடி வாயடியால் விளையும் கலகலப்பு, கண்ணீர்ப்புகை, 144 தடை! இதனால், பதறிப் பதறி கூண்டுக்குள் அடைபட்ட புள்ளினம் போல மக்கள் தங்களைத் தாங்களே சொந்த வீட்டிற்குள் சிறைப்படுத்திக் கொள்ளும் அவலம். இப்படிப் பார்த்துப் பழகிய அந்த வயதில் ஆசிரியர் சொன்னது புதுமையாகத் தெரிந்தது.

இதே போல, ஒரு கோரிக்கையை நிறைவேற்ற முடியாத மேலாளர் ஒருவர், அதை எப்படி கோரிக்கையாளரின் மனம் நோகாதவாறு சொல்வது என்பதற்கு ஒரு சான்று.

தமிழக முதல்வராக கலைஞர் மு.கருணாநிதி அவர்கள் இருந்த சமயம். சட்டமன்றக் கூட்டத்தின் போது, சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஒருவர், தம் தொகுதியிலுள்ள ஓர் ஊருக்குத் தீயணைப்பு நிலையம் வேண்டுமென்று கோரினார். அதற்குப் பதிலளித்த முதல்வர், “தீயணைப்பு நிலையம் அமைப்பதாக இருந்தால், அங்கு குறிப்பிட்ட அளவு ஜனத்தொகை இருக்க வேண்டும். தாங்கள் குறிப்பிட்ட ஊரில் அந்த அளவு ஜனத்தொகை இல்லை. எனவே, உடனடியாக அந்த ஊரில் ஜனத்தொகையைப் பெருக்க ஏற்பாடு செய்யுங்கள். உங்கள் கோரிக்கையை நிறைவேற்ற நான் ஏற்பாடு செய்கிறேன்” என்று சுவைபடக் கூறினார். இது அந்நாட்களில் செய்தித் தாளில் படித்த ஞாபகம்.

கலை செய்யும் கலகம்

உழைப்பு கெடாமல் போராடுவதும், கோரிக்கையை நிறைவேற்றுவதில் உள்ள தன்மைகளைப் பக்குவமாகக் கூறி விளங்க வைப்பதும் ஒரு நிர்வாகத்தின் அழகியல். இத்தன்மையே ஒரு நிர்வாகத்திற்குள் ஆரோக்கியமான நல்லுறவுப் பாதையை அமைத்துத் தரும். இதையே மேலுள்ள நிகழ்வுகள் நமக்குக் காட்டுகின்றன.

ஒரு குழந்தையைக் கண்டிக்கும் தந்தை எப்போதும் தன் முகத்தை விகாரமாக்கிக் கொண்டு, கோபமாகப் பேசி, வன்மையுடன் நடந்து கொள்வதில்லை. அது செய்யும் சேட்டைக்கு ஏற்ப செயல்படுவார். சில நேரம் வன்மையுடன் கடிந்து, சிலநேரம் பொய்யான குட்டு குட்டி, சிலநேரம் செல்லமாகக் காதைத் திருகி, சிலநேரம் மெதுவாகக் கன்னத்தைக் கிள்ளி, சிலநேரம் தோளோடு தோளாக அணைத்துக் கொண்டு திருத்த முயல்வார். வள்ளுவர்கூட, “கடிதோச்சி மெல்ல எறிக நெடிதாக்கம் நீங்காமை வேண்டு பவர்” என்ற குறளில், தவறிழைத்த ஒருவரைக் தண்டிக்கும் போது கடுமையோடு மென்மையாக நடந்து கொள்கிறவர்களின் செல்வாக்குதான் தொய்வின்றி நீண்ட நாள் நீடிக்கும் என்று கூறுகிறார்.

கலை செய்யும் கலகம்

நாடு தழுவிய மிகப் பெரிய போராட்டங்கள் கடுமையாக நிகழ்ந்த போது கூட, கலைத்திறன் வழியாகத் தங்கள் போர்குணத்தைத் வெளிப்படுத்தியவர்களும் உண்டு. நம் தேச சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது பலதரப்பட்ட கலைஞர்களும் சும்மா இருக்கவில்லை. கவிதை, ஓவியம், கூத்து, மேடை நாடகம் என்று பற்பல நிலைகளிலும் தங்கள் போர்க்குணத்தை வெளிப்படுத்தி, ஆங்கில அரசால் தடை உத்திரவு பெற்றவர்களாகவும் இருந்திருக்கிறார்கள். அந்தளவுக்குக் கலைஇலக்கியம் ஆட்சியாளர்களுக்கு மிகப் பெரிய இடைஞ்சலைத் தந்திருக்கிறது.

தெ.கிருட்டினசாமிப் பாவலர், 1922-க்குப் பின்னர் கதரின் வெற்றி, தேசியக் கொடி, பதிபக்தி, கவர்னர்ஸ் கப், பம்பாய் மெயில் போன்ற நாடகங்களை நாட்டு விடுதலை, சமுதாய சீர்திருத்தம், தனிமனித ஒழுக்க மேம்பாடு, மது விலக்கு, தீண்டாமை ஒழிப்பு ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதினார். அக்காலத்தில், கதரின் வெற்றி, தேசபக்தி நாடகங்கள் ஆங்கில அரசால் தடை செய்யப்பட்டவை. இவைபோன்றே, பாரதி, நாமக்கல் கவிஞர் போன்றோரும் இப்படிப்பட்ட தொல்லைகளுக்கு ஆட்படவர்கள்தாம்.

கலை செய்யும் கலகம்

உலகம் தோன்றிய காலத்திலிருந்து இன்றுவரை படைப்பாளிகள் தாங்கள் பார்த்த, அனுபவித்த சிரமங்களைத் தங்களின் படைப்புகள் மூலமாகப் பேசியே வந்திருக்கிறார்கள். இதிலுள்ள சிறப்பு என்னவென்றால், ஒரு சிறந்த படைப்பு அது எழுந்த காலத்தையும் தாண்டி, தொடர்ந்து போராடிக் கொண்டே இருப்பதுதான். சான்றாக, பிக்காஸோ வரைந்த ஓவியமான “குவர்னிகா” (1937), சார்லி சாப்ளினின் “மார்டன் டைம்ஸ்” (1936) போன்ற படைப்புகள் இன்றும் ஆதிக்க சக்திகளை வெளிச்சம் போட்டு நம்மை எச்சரித்த வண்ணமே இருக்கின்றன. இச்சான்றுகள், கடல் நீரில் ஓரிரு துளிகள் போல.

இதனின்று, அழகியலோடு கூடிய மென்குணப் படைப்புகளும், வன்குணத் தன்மையை வெளிபடுத்தி இருப்பதைக் காண்கிறோம். இந்த வகையில் சமீபகாலமாக கர்நாடக மாநிலத்தில் உள்ள பெங்களூர் நகரில் நடந்த நிகழ்வுகள் பற்றிய செய்திகள் குறிப்பிடத்தக்கன.

கலை செய்யும் கலகம்

அதாவது, நகரிலுள்ள பிரதான சாலைகளில் ஏற்பட்டுள்ள பள்ளங்கள்; தேங்கிக் கிடக்கும் சாக்கடை நீர்; திறந்து கிடக்கும் பாதாள சாக்கடை வாயில்கள்; நடைபாதையில் சிதறிக் கிடக்கும் கான்கிரீட் பொருட்கள் என்று பல்வேறு விபத்துக் காரணிகள், பாதசாரிகளையும் வாகனப் பயணிகளையும் அச்சுறுத்திய வண்ணம் இருந்திருக்கின்றன. இதைக் கண்ட சமூக ஆர்வலர்கள் இவற்றை மக்களுக்கு எச்சரிக்கவும், அதிகாரிகளின் பார்வைக்குக் கொண்டு செல்லவும் வித்தியாசமான முயற்சியை மேற்கொண்டனர். அதாவது, சாலையில் தேங்கி நிற்கும் நீரில் முதலை, பாதாளச் சாக்கடை வாயில்களில் மூழ்கும் மனிதர், சாலையோர நீர்த் தேக்கத்தில் தாமரைக் குளம், சாலையோரப் பள்ளங்களில் மனிதரை விழுங்கும் அனகோண்டா இப்படிப் பல விதமாகக் கற்பனைக்கெட்டிய தூரம் வரை முருகியற் பார்வையுடன் சித்தரித்திருந்தனர்.

கலை செய்யும் கலகம்

பெங்களூர் சென்றபின் ரஞ்சித் என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்ட பல செய்திகள் “கலைஇலக்கியம்” சார்ந்தவை. அந்நகரில் அதற்குக் கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவத்தை வியந்து கூறி இருக்கிறான். அடிக்கடி நிகழும் ஓவியக் கண்காட்சி, சுடுமண் பயிற்சி, மேஜிக் பயிற்சி, நவீன மற்றும் பாரம்பரிய நடனங்கள் மற்றும் நாடகங்கள் குறிப்பிடத்தக்கன. இளம் வயது முதலே இவற்றைப் பார்த்து வளரும் குழந்தைகள் எந்த ஒரு பிரச்சினையையும் கலைக் கண்ணோடு அணுகுவதாகவே நினைக்கிறேன். அதனால்தான், அவர்களுக்கு இப்படியொரு யோசனை வந்துள்ளதாகத் தோன்றுகிறது.

கலை, கண்டவனையும் கொண்டவனையும் கலகம் செய்ய வல்லது. அதனால்தான், “வெள்ளத்தின் பெருக்கைப்போல் கலைபெருக்கும் கவிப்பெருக்கும் மேவுமாயின் பள்ளத்தில் வீழ்ந்திருக்கும் குருடரெல்லாம் விழிபெற்றுப் பதவி கொள்வார்” என்று பாரதியார் உசிதமாகப் பாடியுள்ளார். உண்மைதானே!

* * *

Advertisements
 

2 responses to “கலை செய்யும் கலகம்

  1. Alex Ambrose

    06/09/2015 at 8:23 முப

    மிக அருமையான பதிவு. முதன்முறையாக “சொல் புதிது” தளம் சமூகம் சார்ந்த விஷயங்களைப் பற்றி பேசுகிறதென்று நினைக்கின்றேன். தொடரட்டும் இந்தப் பணி. வாழ்த்துக்கள் சார்

     
  2. சட்டநாதன்

    06/09/2015 at 11:42 முப

    Nice Article & Need of the hour

     

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: