RSS

கார(ண)ம்!

30 ஆக

படம்: கீற்று

காரமே

நீ அதிகமாகி அதிகமாகி

‘அதிகாரம்’ ஆகி விட்டாய்!

           நன்மை செய்யப் பிறந்ததாகக் கூறுகிறாய்

           நீயே சொல்.

           நீ செய்த நன்மைதான் என்ன?

உன் பலம் பெரிதென்று

ஓர் இனத்தை, ஒரு தேசத்தை

அழிக்கத் துடித்தவனுக்குப் பயன்படுகிறாய்.

           காரணம் கேட்டால் – அதி

           காரமே காரணம் என்கிறாய்!

வேலைகளைச் சுமத்தியே பழக்கப்பட்ட நீ

உன் வேலைகளில் மட்டும்

மெத்தனமும் சோம்பேறித் தனமும்!

           கருப்புக் கணக்குகளை எழுதும் போதும்;

           கருப்புப் பணங்களை அமுக்கும் போதும்

           சுறுசுறுப்பாகும் சூட்சுமத்தை

           எங்கு கற்றுக் கொண்டாயோ?

உன் செயல்களைப் பார்த்து

உன் வழித் தோன்றல்களும்

அப்படியே பின்பற்றுகிறார்கள்!

           நான்தான் அரசன்!

           நான்தான் உங்களைக் காப்பவன்!

           என்று கூறி

           மான்களை நீயே வேட்டையாடி விடுகிறாய்.

தமிழ் எழுத்துக்களில்

ஓங்கி ஒலிக்கும் நெடில்களையெல்லாம்

உன்னுடையதாக்கிக் கொண்டாய்.

           கண் திறக்கும்

           கல்வியைப் பார்த்து – உன்

           ஆதிக்கக் கண் அழுது சிவக்கிறது.

உன் ஆட்சியில்

உனக்கு மட்டுமே சுதந்திரம்

என்ற தந்திர சாசனத்தை

நீயே எழுதிக் கொண்டாய்!

           நாட்டரசனும் காட்டரசனும்

           உன் கண்டுபிடிப்புகள்.

எதன் மேலும் நம்பிக்கையில்லாத நீ

நாடாளும் நாத்திகவாதி என்பதை

யாரும் அறிவதில்லை.

           உன்

           கிறுக்கல்களையும் புலம்பல்களையும்

           இலக்கியம் என்கிறாய்.

           கொண்டாடு என்று குட்டுகிறாய்

           எங்களுக்கோ

           தலையும் வலிக்கிறது

           தலைக்குள்ளும் வலிக்கிறது!

திருட்டு யானையில் வலம் வரும் நீ;

மழைக்காலப் பிழைப்புக்காக

உணவைத் தூக்கிச் செல்லும்

எறும்புகளைக் கைது செய்கிறாய்.

           இருட்டறையில் குவிந்து கிடக்கும்

           கருப்பு ஆப்பிள்களின் பேரம் – ஒருபுறம்!

           பாதாள அறை விஷவாயு

           பிரகடனப்படுத்தும்

           ஓலமில்லா மரணம் – மறு புறம்!

           நீயோ

          குளிரறையில் வர்ணம் தீட்டப்பட்ட

           உதடுகளுக்கும், நெடிய நகங்களுக்கும் இடையே!

நீ தவறுகளின் தோற்றுவாய்

செய்பவனும் செய்விப்பவனும்

நீயாக இருக்கவே ஆசைப்படுகிறாய்.

குற்ற ஆவணங்களை

ஆக்குவதும் அழிப்பதும் நீயாக இருக்கும் போது

உன்மேல் யார் குற்றம் சுமத்துவர்?

          இவ்வளவிருந்தும்

          உன்னால் கோலோச்ச முடியவில்லை.

உன்னை துச்சமென நினைத்து

செருப்பை

சிம்மாசனம் ஏற்றிய போது

உன் முகம் கோணியது எங்களுக்கும் தெரியும்!

          அன்பை

          சிலுவையில் அறைந்தது தான்

          உன் உச்சம்!

          என்ன பிரயோஜனம்?

          அது உயிர்த்து விட்டதே!

உன் சர்வாதிகாரம்

சரிந்து வீழ்வது இப்போதாவது தெரிகிறதா?

           உண்மையை ஒத்துக்கொள்.

           அன்பு சாதிப்பதை

           ‘அதிகாரம்’ சாதிக்காதென்று!

                                                                                             – உக்கிரப்பெருவழுதி.

* * *

Advertisements
 

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: