RSS

பிறப்பு: நடைமுறைகள் – 2

03 ஆக

புலவர் அ.மரியதாஸ்,செட்டிகுறிச்சி.

பிறப்பு: நடைமுறைகள்
(புதிதாகப் படிப்பவர்கள் “முதல் பதிவில்” இருந்து படிக்கவும்.)

பதிவு : 5

குழந்தை பெற்ற தாய்க்கு செய்பவை:
மின்சாரத்திற்கு முன்புள்ள மக்களின் வாழ்க்கை நிலையைக் காணும் போது, அது இன்றுள்ளோருக்கு நம்ப முடியாதவைகளாகத் தோன்றும். ஆனால், அவை எல்லாம் நம் முன்னோர்கள் அன்று கடைபிடித்த உண்மையான செயல்களே. அந்த வகையில் குழந்தை பிறந்தவுடன் செய்வனவற்றில் சில ஏற்கனவே சொல்லி இருந்தாலும்; இனி தாயுக்கும் குழந்தைக்கும் செய்யப்பட்டவை என்னென்ன? என்று தனித்தனியே கூறுகிறேன்.

குழந்தை பிறந்தவுடன் தாய்க்கு மஞ்சளும் காயமும் சேர்த்து அம்மியில் அரைத்து மூன்று உருண்டைகள் கொடுப்பார்கள். இவ்வுருண்டைகளை உண்டதும் நீராகாரம் என்னும் பழைய சோற்று நீர் ஒரு டம்ளர் கொடுப்பார்கள். அதைக் குடிக்க வேண்டும். குழந்தை பிறந்த பின் கருப்பை நன்கு சுத்தமாவதற்காக என்று கடுகு சுமார் நூறு கிராம் வறுத்து கருப்பட்டி சேர்த்து இடித்து உருண்டையாக்கிக் கொடுப்பார்கள். இவ்வுருண்டையை இரண்டு நாள் உண்ண வேண்டும். குழந்தை பெற்ற தாயை சுமார் பன்னிரெண்டு மணி நேரத்தில் உடம்பின் தோல் வெந்து போகாத அளவிற்கு சுட வைத்த வெந்நீரால் பச்சைத் தண்ணீர் சேர்க்காமல் உடம்பின் பாதி அளவிற்கு கீழ் நன்கு ஊற்றி குளிக்க வைப்பார்கள். குளித்த பின் வடபூடு என்று சொல்லப்படும் பெரிய வெள்ளைப் பூண்டை உரித்துப் பச்சையாக (வேகவைக்காமல்) கருப்பட்டியைக் கடித்துக் கொண்டு நன்கு மென்று தின்ன வேண்டும். இவ்வாறு ஐந்து நாட்கள் வரை கொடுப்பார்கள். பத்து நாட்கள் வரை சூடு அதிகமாகவுள்ள சுடுநீரில் காலை மாலை இருவேளையும் குளிக்க வேண்டும். இவ்வாறு குளிக்கும் போது உடல் முழுவதும் மஞ்சள் தேய்த்து குளிக்க வேண்டும்.

குழந்தை பெற்ற மறு நாள் காலையில் வெள்ளைப் பூண்டு குழம்பு வைத்து சோறு கொடுப்பார்கள். அதன் பின் கருவாட்டுக் குழம்பு வைத்து சோறு கொடுப்பார்கள். சாப்பிடும் போது சோற்றில் நல்லெண்ணெய் ஊற்றி உண்ண வேண்டும். அரிசிச் சோறு என்பது அன்று அநேக வீடுகளில் அரிதான ஒன்றாக இருந்தது. குழந்தைபெற்ற தாய்க்கு மட்டுமே ‘வீடு கூடுதல்’ என்ற ஏழு அல்லது பத்து நாள் வரை அரிசிச் சோறு கொடுப்பார்கள். முந்திய பிள்ளைகள் இருந்தாலும் கூட கொடுக்க மாட்டார்கள். இரண்டு நாளுக்கு ஒருமுறை வசதியைப் பொறுத்து கோழிக் குழம்பு வைத்து சாறு கொடுப்பார்கள்.பிறப்பு: நடைமுறைகள் கருவாடு உணவில் முக்கிய பங்குள்ளதாக இருக்கும். கருவாடு உணவில் அதிகம் சேர்த்தால் தாய்ப்பால் அதிகம் சுரக்கும் என்று கருவாடு சேர்த்துக் கொள்வார்கள். குழந்தைப் பெற்றுள்ளவர்களைப் பார்க்கச் செல்லும் நெருங்கிய உறவினர்கள் கோழி அல்லது கருவாடு கொண்டு சென்று கொடுத்து பார்த்து வருவார்கள். குழந்தை பெற்ற தாய் இரவு படுக்கச் செல்லும் முன் முப்பது நாள் வரை இஞ்சி அம்மியில் தட்டி எடுத்து சாறு பிழிந்து குடிக்க வேண்டும். இதனால் இஞ்சியை மொத்தமாக வாங்கி ஓலைப் பெட்டி போன்ற ஒரு பெட்டியில் மணல் போட்டு அதில் புதைத்து வைத்து நீர் தெளித்து வைத்துக் கொள்வார்கள். இவ்வாறு செய்வதால் இஞ்சி பல நாள் வரை கேட்டுப் போகாமல் இருக்கும்.

மேலும் குழந்தை பெற்ற தாய்க்கு பச்சை மருந்து என்று சொல்லப்படும் பத்துக்கும் மேற்பட்ட மருந்து வகைகளைக் கொண்ட காயம், சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி, ஓமம், சித்தரத்தை, கடுகு, நறுக்கு மூலம், கருப்பட்டி போன்றவைகளை கடையில் வாங்கி வறுத்து இடித்து சலித்து பொடியாக்கி அத்துடன் கருப்பட்டி சேர்த்து இடித்து உருண்டையாகப் பிடித்து ஒரு மண்சட்டியில் மூடி வைத்துக் கொள்வார்கள் இவ்வுருண்டையை காலை மாலை உண்ண வேண்டும். இம்மருந்து உருண்டை புண்ணை ஆற்றி நல்ல பசி கொடுப்பதாகும். ஆகவே, தாய் விரைவில் உடல் நலமும் வலுவும் பெற்று சகஜ நிலைக்கு வருவாள்.பிறப்பு: நடைமுறைகள்இம்மருந்து உருண்டையில் கருப்பட்டி சேர்ந்திருப்பதால் தின்பதற்கு ருசியாக இருக்கும். ஆகவே மூத்த பிள்ளைகள் இருந்தால் தாயிடம் கேட்டு வாங்கிச் சாப்பிடுவதுண்டு. இவ்வாறு, நான் சிறுவயதிலிருந்த போது என் அக்காளுக்காகச் செய்திருந்த இம்மருந்துருண்டையை வாங்கிச் சாப்பிட்டிருக்கிறேன்.

வீடு கூடுதல் :
வீடு கூடுதல் என்பது குழந்தை பெற்ற பெண்ணிற்கு உறுதுணையாக இருந்து உணவு தயாரித்துக் கொடுத்தல், வெந்நீர் வைத்து குளிக்க வைத்தல், மருந்து பொருட்கள் செய்து கொடுத்தல் பிறந்த குழந்தைக்கு செய்வனவற்றைச் செய்தல், தண்ணீர் எடுத்தல், துணிகளைத் துவைத்தல், வீட்டிலுள்ள மற்றவர்களுக்கும் உணவு தயாரித்துக் கொடுத்தல் போன்ற வேலைகளைச் செய்தவர்களின் துணையை, உதவியை நீக்கி, குழந்தை பெற்ற தாயே அனைத்து வேலைகளையும் செய்யத் தொடங்கும் நாள். இது வீட்டு வசதி, தாயின் உடல் நிலையைப் பொறுத்து சுமார் ஏழு அல்லது பதினொன்றாம் நாளிற்குள் நடைபெறும். அன்று திரை மறைவு கட்டியிருந்தால் அதை எடுத்து வீட்டை சாணத்தால் மெழுகுவர். அன்று எல்லா வீடுகளுமே மண்தரையாகவே இருந்தன. குழந்தை பெற்ற தாயை வழக்கம் போல் குளிக்க வைத்து, கோழி அல்லது கருவாட்டுக் குழம்பு வைத்து சோறு கொடுத்து, “இனி நீயே எல்லா வேலைகளையும் செய்து கொள்” என்று கூறுவர். அதிலிருந்து குழந்தை பெற்ற தாயே அனைத்து வேலைகளையும் செய்து கொள்வாள். அன்றைய காலங்களில் பெண்களுக்கு அவ்வாறான உடல் வலுவும் திடனும் இருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

பிறந்த குழந்தைக்குச் செய்பவை :
தாயின் வயிற்றிலிருந்த குழந்தைக்குத் தேவையான காற்றும் உணவும்; தாயின் இரத்தத்தின் ஒரு பகுதியும் தொப்பூள்கொடி வழியாய் கிடைத்து வந்தது. குழந்தை பிறந்தவுடன் தொப்பூள் கொடியை வெட்டி முடிச்சிட்டு பிரித்து எடுப்பர்.இப்போது குழந்தை முற்றிலும் ஒரு புதிய சூழ்நிலைக்குள் வருகிறது.பிறப்பு: நடைமுறைகள் காற்றை முதன் முதலாக மூக்கின் வழி தானே சுவாசிக்க வேண்டிய நிலைக்கு உள்ளாகிறது. அப்புதிய முயற்சியில் தன்னை ஈடுபடுத்தும் போது ஏற்படும் கஷ்டத்தால் அது வீர் வீரென அழுகிறது. இவ்வாறு கண் திறந்து அழுதவுடன் அதன் உடலில் ஒட்டியுள்ள கருப்பை நீர் நீங்குவதற்காக பச்சை தண்ணீரில் கழுவி துடைத்து எடுப்பர். குளிர் காலமாக இருந்தால் வெந்நீரில் கழுவுவர்.

இவ்வாறு குழந்தை நன்கு அழுத பின் அதற்கு ‘சேனை’ என்பதைக் கொடுப்பார்கள். இச்சேனை என்பது விளக்கெண்ணெய்யும் கருப்பட்டியும் சேர்ந்த கலவையாகும். இதை அக்குடும்பத்திலோ அல்லது உறவினர்களோ கல்வி, வீரம், செல்வம், நற்பண்பு என்று ஏதாவது ஒன்றிலாவது சிறந்தவர்களைக் கொண்டு அவர்களின் வலது கை ஆள்காட்டி விரலால் சேனை என்னும் கலவையைத் தொட்டு குழந்தையின் நாக்கில் வைக்கச் சொல்லுவர். இதைக் கோழி இறகைக் கொண்டும்; பேனாவின் எழுது முனையைக் கொண்டும் தொட்டு வைப்பதுண்டு. இதற்கு, ‘சேனை வைத்தல் அல்லது கொடுத்தல்’ என்று சொல்லுவர். இதுவே குழந்தைக்குத் தரப்படும் முதலுணவு. இவ்வாறு செய்வதால் சேனை கொடுத்தவரைப் போன்று குழந்தை பிற்காலத்தில் சிறந்து விளங்கும் என்பது இவர்கள் நம்பிக்கை. ஒருவர் பெரியவரானாலும் கூட, ‘உனக்கு சேனை வைத்தது யார்?’ என்று சொல்லிப் பேசும் பேச்சும் இருந்தது. குழந்தை பிறந்தது முதல் ஆறு மாதம் முடிய தலையிலும் உடலிலும் விளக்கெண்ணெய் எப்போதும் தேய்த்து வைத்திருப்பர். உடலுக்குள்ளும் குடிக்கக் கொடுப்பர். ஆதலால், விளக்கெண்ணெய் குழந்தையோடு தொடர்புடைய முக்கிய பொருளாக அன்று இருந்தது.

சேனை என்னும் இவ்விளக்கெண்ணெய்க் கலவையை வெங்கலத்தில் செய்யப்பட சட்டி போன்ற அமைப்புடைய சிறு பாத்திரத்தில் ஊற்றி வைத்துக் கொள்வர். குழந்தை அழும் போதெல்லாம் இக்கலவையை தாய் தன் விரலால் தொட்டு குழந்தைக்குக் கொடுப்பாள். சிலர் பன்னிரெண்டு மணி நேரத்திற்கும் சிலர் ஒரு நாள் வரையிலும் கொடுப்பர். இந்த சேனை என்னும் விளக்கெண்ணைய் கலவையை ஏன் கொடுக்கிறார்கள் என்றால் தாயின் வயிற்றிலிருந்த குழந்தைக்கு தாயின் ரத்தமே உணவாக இருந்தது என ஏற்கனவே சொல்லியுள்ளேன். அந்த இரத்த உணவு சிறுகுடல் பெருங்குடல்களில் தங்கி இருக்கும். ஆகவே, தாய்ப்பால் கொடுப்பதற்கு முன் அவற்றை வெளியேற வைத்து குடலை சுத்தம் செய்ய இந்த விளக்கெண்ணெய் கலவையைக் கொடுப்பார்கள். விளக்கெண்ணெய்க்கு மலத்தை வெளியேற்றும் தன்மையுண்டு. இக்கலவையை உண்ட குழந்தையிடமிருந்து கருப்பாக இரத்த மலம் வெளியேறிக் கொண்டிருக்கும். இதுவே, குழந்தையையும் சேர்த்து வைக்கோல் படுக்க வைக்க முக்கியக் காரணம். இவ்வாறு, சேனை கொடுக்கப்பட்ட குழந்தை சோர்ந்து காணப்படும். அதன் பின் குழந்தையை பச்சை தண்ணீரிலோ, தேவைப்பட்டால் சுடு நீரிலோ குளிப்பாட்டி தாய்ப்பால் கொடுப்பார்கள். அதன் பின் வாரம் ஒரு முறை விளக்கெண்ணெய் ‘ஒரு சங்கு’ கொடுப்பார்கள்.

கண்ணிற்கு எண்ணெய் கட்டுதல் :
தலைக்கு ஷாம்பு தேய்த்து குளித்து எண்ணெய் தேய்க்காமலிருக்கும் இக்கால மக்கள் முன், ‘கண்ணிற்கு எண்ணெய் கட்டுதல்’ என்பது கேள்விப்படாத ஒன்றாகவே இருக்கும். ஆனால், அன்று இது நடைமுறையில் கடைபிடிக்கப்பட்ட பழக்க வழக்கமாகும். எனது அக்காளின் பிள்ளைகளுக்கு எனது அம்மா செய்ததை பல முறை நான் பார்த்திருக்கிறேன். இது என்னவென்று இனி பார்ப்போம்.

சிறு பிள்ளைகளுக்குச் செய்யப்படும் செயல்களுள் இதுவும் முக்கியமான ஒன்றாகும். ஆறு மாதம் வரை வாரம் ஒரு முறை கண்ணிற்கு எண்ணெய் கட்டி குளிக்கச் செய்வார்கள். இக்குளியலின் போது குழந்தையின் உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை நல்லெண்ணெய் (எள்ளெண்ணைய்)யை நன்கு தேய்ப்பார்கள். பின் சிறிது பொறுத்து சுமார் அரையடி உயரமுள்ள பலகையில் அனுபவமுள்ள பெண் உட்கார்ந்து தன் இரு கால்களையும் ஒன்று போல் சேர்த்து நீட்டிக் கொள்வர்.பிறப்பு: நடைமுறைகள் பின் சேலையை முட்டு வரை சுருக்கி வைத்துக் கொண்டு பிள்ளையை வாங்கிக் காலில் படுக்க வைத்து மீண்டும் எண்ணெய்யை நன்கு தேய்த்து விட்டு குழந்தையை மல்லாந்து காலில் படுக்க வைத்துக் கொள்வர். பின் குழந்தையின் கண்களில் ஒரு கண்ணை தனது கை விரல்களால் விரித்துப் பிடித்து கண்ணில் நல்லெண்ணெய்யை ஊற்றுவார்கள். அதை சிறிது நேரம் கண்ணில் தேங்கி இருக்கும் படிச்செய்து பின் அடுத்த கண்ணிற்கும், இது போல் செய்வர். நல்லெண்ணெய் கண்ணில்பட்டால் கரிக்குமாதலால் பிள்ளை அழும். இருந்தாலும் இதைச் செய்வர். இவ்வாறு கண்ணிற்கு எண்ணெய் கட்டினால் கண் பார்வை முதியவர்களானாலும் நன்றாக இருக்கும் என்பது அவர்களின் நம்பிக்கை.

அதன் பின் வெந்நீர் கொண்டு சீகக்காயால் நன்கு தேய்த்து குளிப்பாட்டி துணியால் துடைப்பர். பின் காது, மூக்கில் ஏதாவது தண்ணீர் இருக்குமென்று காதில் வாயைக் கொண்டு காற்று ஊதியும், மூக்கில் வாயை வைத்து உறிஞ்சியும் தண்ணீரை எடுப்பர். அதன் பின் குழந்தையின் இரு கால்களையும் ஒன்று போல் சேர்த்து ஒரு கையில் பிடித்து தலைகீழாகத் தொங்க விட்டு வலது பக்கமும், இடது பக்கமுமாக ஆட்டுவார்கள். தொடர்ந்து கைகள் இரண்டையும் சேர்த்து ஒரு கையில் பிடித்துக் கொண்டு முன்பு போல ஆட்டுவார்கள். இப்படிச் செய்த பின்பு இருகைகளையும் விரித்து அதில் குழந்தையை படுக்கை வசத்தில் பிடித்துக் கொண்டு சிறிது உயரத்திற்கு தூக்கிப் போட்டு பிடிப்பார்கள்.பிறப்பு: நடைமுறைகள் பின் சாம்பிராணி புகைப் போட்டு அதில் பிள்ளையை காட்டுவார்கள். இவ்வாறெல்லாம் செய்வதால் குழந்தை பயம் நீங்கி உடல் வலுவோடு வளரும் என்பதற்காக அவ்வாறு செய்தனர்.

மேலே சொல்லப்பட்டவை அசைவம் உண்ணும் பல இன மக்கள் பின்பற்றும் பழக்க வழக்கமாகும். அதிலும் ஒரு இன மக்கள் இவற்றிலிருந்து சற்று மாறுபட்டவர்களாக இருக்கின்றனர். குழந்தை பிறந்த மூன்று நாட்கள் வரை ஏற்கனவே சொல்லியதைப் போன்றே இவர்களும் செய்கின்றனர். சேனை கொடுப்பதிலும் மாற்றம் கிடையாது. ஆனால், இவர்கள் குழந்தை பிறந்த மூன்று நாளைக்குப் பின், சுமார் முப்பது நாட்கள் முடிய பின்பற்றும் பழக்க வழக்கம் முற்றிலும் மாறுபட்டதாய் இருக்கிறது. எப்படியெனில், இந்நாட்களில் குழந்தைக்கு தினமும் ஒரு சங்கு விளக்கெண்ணெய் ஊற்றுகிறார்கள். அவ்வாறு ஊற்ற வேண்டிய விளக்கெண்ணெய்யை ஒரு கைக் கரண்டியில் ஊற்றி அதில் வெள்ளைப்பூடு, காயம், சுக்கு, மிளகு என்பவற்றுடன் மிகச் சிறிது சேர்த்து, அத்துடன் :

1. அருகம்புல்
2. வேப்பங்கொழுந்து
3. கோவை இலை
4. பாவை இலை
5. செந்தட்டி இலை
6. யானை நெருஞ்சி இலை
7. குப்பை மேனி இலை
8. சிறுகுமட்டி இலை
9. பெருந்தும்பை இலை
10. கீழா நெல்லி இலை
11. முருங்கை பூ
12. எக்கடுகு இலை
13. கலப்பை படாத கொழுஞ்சிவேர்
14. பொன் ஆவரை
15. வேலிப் பருத்தி இலை

என்று மேலே சொல்லப்பட்டவைகளுள் இலையின் அளவைப் பொறுத்து, ஒன்று அல்லது இரண்டு இலையைப் போட்டு சுட வைத்து நன்கு ஆறிய பின் அதில் போட்டவைகளை எல்லாம் நன்கு எடுத்து விட்டு சங்கில் ஊற்றி குழந்தைக்குக் கொடுப்பார்கள். இவ்வாறு ஒவ்வொரு இலையாகப் போட்டு ஒரு சுற்று முடிந்ததும் மீண்டும் முதலிலிருந்து தொடங்கிச் செய்வார்கள். வேலிப்பருத்தி இலை கொடுக்கும் தினத்தில் மட்டும் தாய் மதியம் மட்டும் சாப்பிட்டு பத்தியம் இருக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு கொடுக்கும் முப்பது நாள் முடியுமட்டும் தினமும் காலை மாலை இரு வேலைகளிலும் குழந்தையின் கண்கள், மூக்கோடு சேரும் இடத்தில் இரு கண்களிலும் ஒவ்வோர் சொட்டு விளக்கெண்ணெய் விடுவார்கள். விளக்கெண்ணெய் கண்ணில் படும் போது கண் கரிக்காமல், கண்ணிற்கு குளிர்ச்சியாக இருக்குமாம். இதனால் குழந்தை அழுவதில்லை. மேலும், சிலர் குழந்தை மதியம் தூங்கி எழுந்தவுடன் கண்களில் சுத்தமான தண்ணீர் ஊற்றுவார்கள். இவர்களிடம் கண்ணிற்கு நல்லெண்ணெய் ஊற்றும் பழக்கம் இல்லை.

இவ்வாறாக, குழந்தை பெற்ற தாய்க்கும் பிறந்த குழந்தைக்கும் அன்று கடைபிடிக்கப்பட்ட செயல் முறைகள் இருந்தன.

* * *

பதிவு 6 : குழந்தையுணவு

Advertisements
 

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: