RSS

தேஊல்(Deool) – மராத்தியத் திரைப்படம்!

10 ஆக

மா. சட்டநாதன், கழுகுமலைஎழுத்தாளர் ஜெயமோகன், விஷ்ணுபுரம் நாவலில் தொன்மங்கள் எப்படிக் கடவுள்களாக உருமாற்றம் அடைகின்றன என்பதை அற்புதமாக எழுதியிருப்பார். அதைப் படித்தபின் நான் கும்பிடும் கடவுள்களின் கதைகள், ஒருவேளை இப்படி இருந்திருக்குமோ, இல்லை அப்படி இருந்திருக்குமோ? என்றெல்லாம்யோசித்தது உண்டு. இந்து மதத்தில் அப்படி யோசிக்கத் தடை இல்லை. விஷ்ணுபுரம் நாவலிலாவது ஏதோ நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் வரும் தலைமுறையினர்தான் பழைய வரலாற்று மனிதர்களைத் தெய்வத் தன்மை ஏற்றி  கடவுள்களாக உருவகித்தார்கள். ஆனால், இப்போது நம் கண் முன்னாலேயே உருவாகிப் பிரபலமாகும் கடவுள்களுக்கும் கோவில்களுக்கும் பஞ்சமே இல்லை!

கடவுள்கள் ஏன் தேவைப்படுகிறார்கள்? என்பது விரிவான புலத்தில் வைத்து விவாதிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. இருப்பினும், இந்தக் கேள்விக்கான தேடலில் ஒரு கீற்றை  “தேஊல்”( देऊळ, Deool) என்ற மராத்தியத் திரைப்படம் காட்டுகிறது.

“தேஊல்” என்ற வார்த்தைக்குக் “கோவில்” என்று பொருள். மகாராஷ்ட்ராவில் நீங்கள் பயணம் செய்தால் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் ஒரு “தத்தாத்ரேயர்” கோவிலையோ, மடத்தையோ , ஆசிரமத்தையோ  பார்க்கலாம். தமிழ் நாட்டில் இந்த “தத்த” வழிபாடு அதிகமாக  இல்லை.

இப்படத்தின் கதை மிகச் சாதாரணமானது. மங்க்ருள்(Mangrul) என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்த, கேஷா(Keshya) ஓர் எளிமையானவன். மாடு மேய்க்குமிடத்திலுள்ள ஒரு மரத்தடியில், குட்டித் தூக்கம் போடும் போது, அவனுக்குக் கனவில் கடவுளின் (தத்தாத்ரேயரின்) காட்சி கிடைக்கிறது. அவனுக்குக் காட்சி கிடைத்த அந்த மரத்தைப் பரவசமாக வழிபாடுகிறான். இது செய்தியாகி கோவிலாகிறது. இந்தக் கோவில் – ஊரையும் மக்களையும் எப்படி மாற்றி விடுகிறது என்பதுதான் இப்படத்தின் கதை. அரசியல்வாதிகளுக்கும் வியாபாரிகளுக்கும் கடவுள் முக்கியமில்லை. கோவிலும், அது தரும் வருமானமும்தான்  முக்கியம் என்பதைக் குறியீடாக உணர்த்துவதுடன் படம் முடிகிறது.எப்போதுமே ஒன்றுமே இல்லாததிலிருந்து கனவு வருவதில்லை. கனவை அனுபவித்தவர்களுக்கு இது புரியும். இதை இப்படத்தில் நேரடியாகச் சொல்லாமல் நம்மை யோசிக்க வைக்கிற ஒரு காட்சியும் உண்டு. கேஷா தன்னுடைய பசு கர்தியைத் தேடி வரும் போது, அன்னா குல்கர்னியின் வீட்டில் “தத்தாவின்” படத்தை ஓரிரு வினாடிகள் பார்க்கிறான். பின் கனவு வருவது நல்ல உளவியல் ரீதியான காட்சியாக இருக்கிறது.

முதலில் கிண்டல் அடிக்கும் இளைஞர்கள், ஊர்ப் பெண்கள், ரிப்பேர் செய்ய வருபவன் மரத்தில் கிறுக்கியதை தத்தாவாகவும் அவரது வாகனமாகவும் அவர்களே உருவகித்துக் கொள்வது, கடவுளைப் பற்றி மனிதன் தானாகவே நிறையக் கற்பனைகளை வளர்த்துக் கொள்வதைக் காட்டுகிறது.

தங்களுக்குத் தேவையெனில் அரசியல்வாதிகளும், மீடியாக்களும் எதையும் எப்படியும் செய்வார்கள் என்பதை நன்றாகக் காட்டியிருக்கிறார்கள். ஊர்க்கூட்டத்தில்  முதலில் கடுமையாக எதிர்க்கும் பாவு( Bhau Galande), செல்போனில்  தனது மேலிடம் சொன்னவுடன் அப்படியே கொஞ்சங்கூட தயக்கமோ கூச்சமோ இன்றி தனது பேச்சை கோவில் கட்டுவதற்குச் சாதகமாக மாற்றும் இடம் சிரிக்க வைத்தாலும், இன்றைய அரசியல்வாதிகள் இப்படித்தான் என்பதை வேதனையோடு நினைக்க வைக்கிறது.

அன்னா குல்கர்னி அவ்வூரை விட்டு வெளியேற முடிவு செய்கிறார். அப்போது பாவு பேசும் வசனங்கள், கேட்பதற்கு ஊரை முன்னேற்றுவது போலத் தெரிந்தாலும், கோவில் பெயரால் அவர் செய்கிற சட்ட விரோதச் செயல்களை நியாயப்படுத்துவதை யாராலும் கண்டுபிடித்து விடமுடியாது. ஆனால், அன்னா கண்டுபிடித்து விடுகிறார். அதற்கு பதில் சொல்லும் பாவு, “ஒரு வேளை சட்டம் எங்களை நோக்கிப் பாய்ந்தால், எங்களுக்கும் சட்டத்திற்கும் இடையே லட்சக்கணக்கான மக்கள் இருப்பார்கள். அவர்களைக் கடந்துதான் வரவேண்டும்” என்று கூறும் போது, இந்திய அரசியல் ஏன் இப்படி இருக்கிறது? என்ற கேள்வி நமக்குள் எழுகிறது.மதுபானக் கடையில் இளைஞர்கள் கூட்டம் தண்ணி அடித்துக் கொண்டே, கோவில் கட்டும் யோசனையை மீடியா நிருபரிடம் பேசுவது ஒரு நல்ல குறியீடு. ஏனெனில், நம் புனிதங்கள் யாரால்,எங்கு, எதற்காக உருவாக்கப்படுகின்றன? என்பது நாம் என்றும் அறியாத, ஆராயாதவைகளே!

அரசியலில் பெண்களை முன் நிறுத்தினாலும், ஆண்கள் கையில்தான் அதிகாரம் என்பது எப்போதும் போல காட்டப்படுகிறது. ஆனாலும் பெண்கள் ஒன்றும் விவரம் இல்லாதவர்கள் இல்லை என்பதும் இதில் காட்டப்படுகின்றது.

பக்தர்கள் கூட்டம் அதிகரித்ததால், கடையில் நல்ல வியாபாரம். கேஷாவின் வீட்டில் இப்போது புது டிவி வந்து விட்டது. அவன் தாயார் கோவிலுக்கே போவதில்லை. கேஷா இதைப் பற்றிக் கேட்கும் போது, “கடவுள் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறார். நாமலே எப்பவும் போய் சாமி கும்பிட்டுக் கிட்டிருந்தா, வெளியூர்க்காரங்க எப்படி தரிசனம் செய்வார்கள்?” என்கிறாள். கேஷாவோடு நாமும் பேச முடியாமல் ஆகிறோம். மனிதர்கள்தான் எப்பேர்ப்பட்டவர்கள்?

அகழ்வாய்வு செய்யும் இடத்தில் குண்டடிபட்டு கிடக்கும் திருடனை, கேஷா பார்க்கிறான். அவனிடம், “நீ கோவிலைக் கொள்ளையடிக்கத்தானே வந்தாய்?” என்று கேட்க, அதற்குத் திருடன், “சேச்சே, இந்த தத்தா மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவர், நான் திருடப் போகுமுன் அவரை வணங்கி விட்டுத்தான் செல்வேன்” என்று கூறும்போது கேஷாவிற்கு மட்டுமல்ல, நமக்கும் ஏதோ புரிகிறது.

இசையமைப்பாளர் மங்கேஷ் தாக்தே தன்னுடைய பங்கை நன்றாகச் செய்திருக்கிறார். அவரது இசையில் “தேவா துலா சோது குட்ட” அதாவது, கடவுளே நீ எங்கு உறைகிறாய்? என்ற பாடலைக் கேட்டுப் பாருங்கள். நல்ல பொருள் பொதிந்த, இனிமையான மராட்டிய மணம் கமழும் பாடல் இது.2011 நவம்பரில் வெளியான இந்தப் படம், மிகச் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான (Best Feature Film) தேசிய விருதைப் பெற்றது. மிகச்சிறந்த நடிகர் மற்றும் வசனத்திற்கான தேசிய விருதும், கேஷாவாகநடித்திருக்கும் “கிரீஷ் குல்கர்னிக்குக்” கிடைத்தது.

இயக்குனர் உமேஷ் விநாயக் குல்கர்னி படத்தை மிக நுணுக்கமாக நெய்திருக்கிறார். திரைக்கதையின் போக்கு படத்தைப் பிரமாதமாகக் கொண்டு போகிறது. நானா படேகர், கிரீஷ் குல்கர்னி, சோனாலி குல்கர்னி, திலீப் பிரபவால்கர் என முக்கியமான அத்தனை நடிகர்களும் கதையைப் பிரதானப்படுத்தி ஓர் அருமையான திரைப்படத்தைத் தந்திருக்கிறார்கள். நஸ்ருதீன்ஷா, இப்படம் மூலமாக மராட்டியத் திரைப்படத் துறையில் நுழைகிறார். இப்படத்தைப் பார்க்கும் அனைவருக்கும், ஒரு நல்ல மராட்டிய கிராமத்திற்குச் சென்று வந்த உணர்வு நிச்சயம் ஏற்படும்.எனக்கு என்ன குழப்பம் என்றால், கட்டுச் சோற்றிற்குள் எலியை வைத்துக் கட்டுவது போல, இந்தப் படத்திற்கு எப்படி தேசிய விருது கொடுத்தார்கள் என்பதுதான்! ஏனெனில், இப்படம் நம்அரசியல்வாதிகளையும், மீடியாக்களையும் அப்பட்டமாகத் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது. (மீடியாவை “Peepli  Live” கழுவில் ஏற்றியது உண்மைதான் என்றாலும், இந்தப் படத்தையும் அந்த வரிசையில் வைக்கலாம்.)

பொதுவாக, அரசு ஏதேனும் ஒரு பெரிய பிரச்னை என்றால் உடனே ஒரு விசாரணைக் கமிசன் அமைக்கும். அந்தக் கமிசன் பத்து இருபது வருடங்களுக்குப் பின்னர் முடிவைச் சொல்லும். அப்போது, பலருக்கு அந்தப் பிரச்சனையே மறந்து போகும். அதேபோல, தேசிய விருது வாங்கிய திரைப்படங்களை வெகுஜனம் விரும்பிப் பார்க்காமல் மறந்து போவதும் வாடிக்கைதானே!

Advertisements
 

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: