RSS

கி.ரா.வோடு ஒரு சந்திப்பு!

18 ஜூலை

ஜெ.மரிய தங்கராஜ், கழுகுமலை.

இரயிலின் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க ஏதோ ஒரு படபடப்பு என்னை பற்றிக் கொண்டது. இரவு மணி பத்து இருக்கும். செந்தூர் எக்ஸ்பிரஸின் அந்தக் கோச்சில், நானும் நீல வண்ணமாக எரியும் இரவு விளக்கும் தவிர யாரும் விழித்திருந்ததாகத் தெரியவில்லை. நெல்லையிலிருந்து கிளம்பி அவரை நோக்கிச் செல்வதற்கான காரணத்தை நான் பின்னோக்கி எண்ணிப் பார்த்தேன்.

சினிமா மேல் எனக்கொரு தீராத கிறுக்கு உண்டு. அந்தக் கிறுக்கின் காரணத்தால் அம்ஷன்குமார் எழுதிய ‘பேசும் பொற்சித்திரத்’தைப் படிக்க நேர்ந்தது. எனக்குள் பற்றி எரிந்து கொண்டிருந்த நெருப்பில், அவர் மேலும் எண்ணெய் ஊற்றி அதிகப்படுத்தினார். அவர் இயக்கிய திரைப்படமான ‘ஒருத்தி’யைப் பற்றி அறிந்து கொண்டேன். ஒருத்தியின் கதை ‘கிடை’ என்ற குறுநாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அடுத்ததாக என் தேடல் கிடை குறுநாவலை நோக்கிச் சென்றது. அதன் ஆசிரியர் கி.ராஜநாராயணன் என்று தெரிந்ததும் அவரைப் பற்றி படிக்க ஆரம்பித்தேன்.வேட்டி, கதவு,… என்று அவரது சிறுகதைத் தொகுதிகள், நாவல்கள் என ஒவ்வொன்றாய் படிக்கப்படிக்க ஏதோ ஒன்று என்னை கட்டிப் போட்டது. அவர் எழுத்துக்களை வாசிக்கும் போதெல்லாம் “படிக்கிறோம்” என்ற உணர்வு மாறி, ஏதோ என் ஆச்சி என் காதுக்குள் வந்து கதை சொல்வது போல உணர்ந்தேன். அவரின் கதைகளை வாசித்து முடித்தவுடன் இனம் புரியாத ஒரு மௌனம் தானாக வந்து என்னை சூழ்ந்து கொண்டது. குறிப்பாக ‘கதவு’ சிறுகதை எனக்குள் ஏற்படுத்திய பாதிப்பிலிருந்து இன்றுவரை என்னால் வெளிவர முடியவில்லை.

தற்போது, நான் பாளை தூய சவேரியார் கல்லூரியில் பி.எஸ்.சி விஷ்யூவல் கம்யூனிகேசன் மூன்றாமாண்டு படித்துவருகிறேன். ஏதாவது ஒரு குறும்படம் பண்ண நினைத்த எனக்கு இக்கதை உறுத்திக்கொண்டே இருந்தது. இதை ஒரு குறும்படமாக எடுத்துவிடலாம் என்று அக்கதையின் சம்பவங்களை எனக்குள்ளேயே ஓடவிட்டு, ஓடவிட்டு லயித்து வந்தேன். ஓராண்டுகாலக் கனவை தற்போது தீவிரப்படுத்த நினைத்தேன். முதல்கட்டமாக ஐயா கி.ரா. அவர்களை சந்திக்க முடிவெடுத்தேன். விளைவு பாண்டிச்சேரிக்கு என் நண்பர்களுடன் சென்று கொண்டிருகிறேன். நான் முதல்முறையாக சந்திக்க இருக்கும் இலக்கிய ஆளுமையாக அவரை நினைக்கிறேன்.

அதிர்ந்து கொண்டிருக்கும் இரயிலின் படபடப்பைப் போல, எனக்குள் இப்போது ஏற்பட்டுள்ள இந்தப் படபடப்புக்கும் காரணம் இருக்கிறது. அவரின் சில முன்னுரைகளைப் படித்திருக்கிறேன்.

“அவன் வந்து எழுதி தா எழுதி தா-ன்னு பிராணனை வாங்கினான்”

“இதப் படிச்சி சொல்லுங்கன்னு அவர் தொல்லை படுத்தினார். நான் படிக்கல”

– இவற்றை எல்லாம் படித்த போது, ‘ஆள் சரியான கறார் பேர்வழி போல’ என்று நினைத்துக் கொண்டேன். இப்போ நாங்க போய் அவர் முன் நின்றால், “இந்த சின்னப் பயபுள்ளைகளுக்கு வேற வேலை என்ன?” என்று நினைப்பாரோ? – இதே பதட்டத்துடன்தான் அவர் வீட்டினுள் நுழைந்தோம்.

நான் சித்தரித்து வைத்த மொத்த உருவமும் காணாமல் போனது. தொண்ணூறு வயதுக் குழந்தையாய் இருந்த அவர் மலர்ந்த முகத்துடன் எங்களை வரவேற்றார். கையெடுத்து வணங்கினோம். நான் எங்களை அறிமுகம் செய்து கொண்டு வந்த காரியம் பற்றி விவரித்தேன்.எங்களின் குழந்தைத்தனமான கேள்விகளுக்கெல்லாம் மிகத்தெளிவாகப் பதிலளித்தார். அவரின் இளமைக்காலம், தீவிரமாக இயங்கிய அரசியல் நேரம், சூழ்ச்சியினால் ஏற்பட்ட சிறை அனுபவம், சந்தித்த பின்னடைவுகள், வெற்றிகள், விமர்சனங்கள் என ஒவ்வொன்றாய் சிலாகித்துச் சொன்னார்.

“புதிய செய்தியை, புதிய களத்தில், புதிய முறையில் சொல்வதே சிறந்த கதை” என சிறுகதைக்கு இலக்கணம் வகுத்தார். “சிறுகதை மட்டுமல்லாமல், எந்தப் படைப்பானாலும் இதுவரை சொல்லப்படாத செய்தியைக் கூறவேண்டும். சொல்லும் முறையில் அது தோல்வி அடைந்தாலும், புதிய செய்தியைச் சொல்ல முனைந்தால் அதற்கே 35 மதிப்பெண்கள் போடலாம்” என்கிறார்.

வாசிப்புப் பழக்கம் பற்றி கேட்டோம். “தேடித்தேடிப் படிக்கணும், கண்டத வாசிக்கணும்” என்று வாசிப்பின் அவசியத்தை விளக்கலானார். டால்ஸ்டாய், தார்க்கோவ்ஸ்கி என்று மேல் நாட்டு எழுத்தாளர்கள் வரை அவர் படித்திருக்கிறார். படித்துக்கொண்டும் இருக்கிறார். இடையே, தான் உட்கார்ந்திருந்த ஈசி சேரிலிருந்து எழுந்திராமல், தலையை மட்டும் நீட்டி “கணபதி” என்று அழைத்தார். உள்ளிருந்து நடை தளர்ந்தவராய் வந்து எங்களுக்குத் தேநீர் தந்தார், இத்தனை ஆண்டு காலமும் அவரோடு ஓடிவரும் அவர் துணைவியார்.கதை எழுதும் முறை பற்றி அவரிடம் கேட்க நினைத்தேன். அதற்குள் என் நண்பன் முந்திக்கொண்டான். “கதை எழுதும்போது, சில நேரங்களில் பாதியிலேயே நின்று விடுகிறதே? அந்நேரங்களில் என்ன செய்வது?” என்றான்.

“ஒரு விஷயத்தை உங்கள் நண்பரிடம் தெரிவிக்க வேண்டுமானால் உடனே சொல்லி விடுகிறீர்கள். சொல்லும் போது பாதியில் நிற்பதில்லையே? சொல்லும் விஷயம் தெளிவாக இருந்தால் போதும். எழுதும் முறையைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம். நம் எழுத்தின் கரு, எழுத்தின் முறையை சுவாரஸ்யம் ஆக்கிவிடும்.” என்று கூறி எளிமையாகக் கதை எழுதும் முறையை மேலும் விளக்கினார்.“நீங்கள் கதை எழுத வேண்டுமானால், முதலில் உங்கள் நண்பருக்குக் கடிதம் எழுதுவது போலத் தொடங்குங்கள். ‘அன்புள்ள நண்பருக்கு’ என்று தொடங்கி உங்கள் பிரியங்களை விசாரித்து விட்டு, உங்களைப் பாதித்த அந்த விஷயத்தை நண்பருக்குக் கடிதத்தில் எழுதுங்கள். இறுதியில் ‘இப்படிக்கு’ என்று எழுதி முடித்து விடுங்கள். இப்போது அன்புள்ள என்று தொடங்கிய முதல் பகுதியையும், இறுதியில் எழுதிய இப்படிக்குப் பகுதியையும் எடுத்து விட்டால் அருமையான கதை தயார்.” என்று கூறி புன்னகைத்துக் கொண்டார். கதை எழுதுவதன் மிகப்பெரிய சூட்சுமத்தை மிக எளிமையாக விளக்கி விட்டார்.

‘கதவு’ சிறுகதையை குறும்படமாக எடுக்க அனுமதி கேட்டேன். உடனே ‘சரி’ என்றார். “குறும்படத்திற்காக கதையில் சில மாற்றங்கள் செய்துள்ளேன்” என்று கொஞ்சம் தயங்கியபடி சொன்னேன்.

“அது உனக்கான இடம். படத்துல எப்படிச் சொன்ன சரியா வருமோ அப்படி மாத்திக்கலாம். அது என்னோட கதையை எந்த விதத்திலேயும் பாதிக்காது. தாராளமாப் பண்ணலாம்” என்றார். தமிழின் மிக முக்கியமான எழுத்தாளர், நூற்றாண்டை நெருங்கும் வயதுள்ளவர், தன் படைப்புகளில் ஒன்றை சாதாரண கல்லூரி மாணவனான என்னை நம்பிக் கொடுத்ததை எண்ணும் போது, என் தொண்டை அடைத்தது. கதையில் நான் செய்த மாற்றங்களைப் பற்றிக் கூறினேன். கூர்மையாகக் கவனித்தார். சில இடங்களில் அதிராமல் சிரித்துக் கொண்டார்.

இறுதியில், “இப்ப ஏதும் எழுதலையா?” என்றேன். “மரம் எல்லா காலமும் காய்க்கிறது இல்லையே?” என்றார். மறுபடியும் ஒரு நொடி என் ஆச்சி என் கண் முன் வந்து போனாள்.கலந்துரையாடலின் முடிவில் ஐயா, அம்மா இருவரிடமும் ஆசிர் பெற்றுக்கொண்டு, போட்டோ எடுத்துக் கொண்டோம். “இவ்வளவு வேண்டாம், கொஞ்சம் எடுத்துக்கோங்க” என்று மேசை மீது இருந்த, நாங்கள் வாங்கிச் சென்றிருந்த பலகாரங்களில் ஒரு பொட்டலத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தார். வாங்கிக் கொண்டோம். கோவிலில் சாமிக்குப் படைத்துவிட்டு, பிரசாதம் வாங்கிக் கொள்வது போல இருந்தது.

போய் வந்த சங்கதி பற்றி இலக்கிய நண்பர்கள் சிலரிடம் சொன்னேன். “எப்படிப் பேசினாரு? ஆள் கறார் பேர்வழி ஆச்சே?” என்றனர்.

எனக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியல!

(30.06.2012 அன்று நானும் என் நண்பர்களும் கி.ரா.வை சந்தித்து வந்த அந்த நிகழ்வை, அவர் சொன்ன மாதிரி நண்பருக்குக் கடிதம் எழுதுற மாதிரியே எழுதிவிட்டு, அன்புள்ள என்று தொடங்கிய முதல் பகுதியையும், இறுதியில் எழுதிய இப்படிக்குப் பகுதியையும் எடுத்து விட்டு மேலே தந்துள்ளேன்.)

Advertisements
 

6 responses to “கி.ரா.வோடு ஒரு சந்திப்பு!

  1. சட்டநாதன்

    21/07/2012 at 6:55 முப

    தம்பி மரிய தங்கராஜிற்கு வாழ்த்துக்கள் . குறும்படத்தை விரைவில் காண ஆவல் .

     
  2. seeni

    22/07/2012 at 4:32 பிப

    likes

     
  3. beingbalaji

    18/08/2012 at 12:45 முப

    ஒரு விதமான திருப்தி அடைந்த உணர்வு. 🙂

     
  4. சித்திரவீதிக்காரன்

    10/04/2013 at 10:12 பிப

    கி.ராஜநாராயணன் ஐயாவுடனான சந்திப்பை அவர் சொல்லித்தந்த முறையிலே எழுதி பதிவிட்டு மனங்கவர்ந்து விட்டீர்கள். கதை எழுதுவது குறித்த கி.ரா அய்யாவின் கருத்து அருமை. தங்கள் குறும்படம் சிறப்பாக வர வாழ்த்துகள்.

     

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: